SOLEUS PUSH -UP EGZERSİZİNİN ORAL GLUKOZ TOLERANS TESTİ SIRASINDAKİ AKUT KARDİYOVASKÜLER ETKİLERİ: PİLOT NİTELİKTE BİR ÇALIŞMA

Mustafa KAHRAMAN, Murat BEĞENİK

Family Practice and Palliative Care - 2026;11(3):221-226

Faculty of Medicine, Çanakkale Onsekiz Mart University, Çanakkale, Türkiye

 

Giriş: Uzun süreli oturma davranışı, özellikle masa başı çalışan bireylerde glukoz metabolizmasında bozulma ve artmış kardiyometabolik risk ile ilişkilidir. Bu çalışmanın amacı, sedanter ofis çalışanlarında yemek sonrası dönemde uygulanan aralıklı Soleus Push-up (SPU) egzersizinin kan glukozu, kan basıncı ve nabız yanıtları üzerindeki akut etkilerini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışmaya ağırlıklı olarak masa başı çalışan 12 sağlıklı yetişkin kamu çalışanı dahil edildi. Katılımcılar müdahale (n=6) ve kontrol (n=6) gruplarına ayrıldı. Başlangıçta açlık kan glukozu, kan basıncı ve nabız ölçümleri yapıldıktan sonra tüm katılımcılara 75-g oral glukoz tolerans testi uygulandı. Müdahale grubu, 120 dakikalık tokluk süresi boyunca 30 saniye SPU egzersizi ve 90 saniye dinlenme şeklinde aralıklı egzersiz uyguladı; kontrol grubu ise oturmaya devam etti. Deney süresi sonunda tüm ölçümler tekrarlandı. Gruplar arası karşılaştırmalarda Mann-Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Gruplar arasında başlangıç özellikleri, açlık glukozu, kan basıncı ve nabız değerleri açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Müdahale grubunda tokluk kan glukozu (p=0,030) ve tokluk nabız değerleri (p=0,045) kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşük bulundu. Tokluk sistolik ve diyastolik kan basıncı değerlerinde anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla p=0,148 ve p=0,572). Sonuç: Uzun süreli oturma sırasında uygulanan aralıklı SPU egzersizi, akut dönemde glukoz yanıtı ve nabız üzerinde olumlu etkiler oluşturabilecek uygulanabilir bir strateji olabilir. Bu yaklaşımın uzun dönem etkilerini değerlendirmek için daha geniş örneklemli çalışmalara ihtiyaç vardır.