DÖNDÜ GENÇ MORALAR, ÜLKÜ AYGEN TÜRKMEN, OSMAN ÇELİK, ALEADDİN ULUÇ, SERPİL ŞEHİRLİOĞLU ŞAHİN
Comprehensive Medicine - 2024;16(1):32-38
GİRİŞ ve AMAÇ: COVID-19 ile ilişkili en önemli komplikasyon, mekanik ventilasyon gerektiren solunum yetmezliğidir. Çalışmamızın amacı, solunum yetmezliği olan ve ventilasyon desteğine ihtiyaç duyulan COVID-19 hastalarında invaziv ve non-invaziv mekanik ventilasyon kullanımının oksijenizasyon üzerindeki etkinliğini değerlendirmektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Kullanılan ventilasyon desteğine göre hastalar, başlangıçta non-invaziv mekanik ventilasyon tercih edilenler (n=48) ve başlangıçta entübe edilerek invaziv mekanik ventilasyon uygulananlar (n=50) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Hastaların arteriyel kan gazı analizleri değerlendirildi. Oksijenizasyon ve ventilasyondaki değişiklikler, hipotansiyon ve hipertansiyon gibi komplikasyonların görülme sıklığı ve ölüm oranları karşılaştırıldı. BULGULAR: Non-invaziv ve invaziv mekanik ventilasyon ile tedaviye başlanan hastaların takiplerinde parsiyel arteriyel oksijen basıncı (PaO2) değerleri benzerdi. Ancak noninvaziv mekanik ventilasyon ile tedaviye başlanan hastalarda sağkalım oranı daha yüksekti. Parsiyel arteriyel karbondioksit basıncı (PaCO2) değerinin invaziv mekanik ventilasyon grubunda noninvaziv mekanik ventilasyon grubuna göre daha yüksek olması dikkat çekiciydi. Noninvaziv mekanik ventilasyon grubunda hipotansiyon veya hipertansiyon gibi komplikasyon insidansı daha azdı. TARTIŞMA ve SONUÇ: Her iki grupta PaO2 değerleri benzer olmakla birlikte noninvaziv ventilasyon tercih edilen hastalarda sağkalım oranının daha yüksek ve komplikasyon oranının daha düşük olduğu görüldü. Bu nedenle mümkün olduğunca noninvaziv ventilasyonun tercih edilmesi gerektiğini düşünüyoruz.
