Büşra ÇALIŞIR, Oktay RODOPLU, Safa ŞANDA, Nazmiye Ülkü TÜZEMEN, Cüneyt ÖZAKIN
Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2026;52(1):0-0
Bu çalışmada on bir yıllık zaman diliminde üçüncü basamak bir hastane olan merkezimize başvuran hastaların klinik örneklerinde üreyen Haemophilus influenzae (H. influenzae) türlerinin değerlendirilmesi ve antimikrobiyal direnç paternlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. 1 Ocak 2014- 31 Aralık 2024 tarihleri arasında üreyen H. influenzae türleri retrospektif olarak değerlendirildi. H. influenzae türleri MALDİ - TOF MS (Bruker Daltonik GmbH, Bremen, Almanya) ile tanımlanmış olup Difco H. influenzae Type b antiserumu ( Difco -BD(R)-USA) ile serotipleme yapıldı. H. influenzae izole edilen sadece 21 (%1,4) örnek (10 kan, 5 biyopsi, 3 BOS, 2 vitreus, 1 plevra) invaziv bölgeden olup non-invaziv örnekler içinde en yaygın örnek balgamdı (1179 suş, %81). H. influenzae izolatlarında ampisilin direnci %38,5 idi. Amoxicillin - Clavulanate (AMC) direnci %13,5, sefuroksim direnci %66,6, seftriakson direnci %45,7, kloramfenikol direnci %12,2, klaritromi sin direnci %12,7, eritromisin direnci %14,3, levofloksasin direnci %11,5, meropenem direnci %21,2, rifampicin direnci %20,2, tetrasiklin direnci %21 ve Trimethoprim -Sulfamethoxazole (TMP- SMX) direnci %34,3 olarak tespit edildi. Non-Type B suşlarda ampisilin ve TMP- SMX direnci istatistiksel olarak daha yaygın saptandı. Non-invaziv örneklerde TMP -SMX dire nci istatistiksel olarak daha yaygın saptandı. Yoğun bakım ünitesi (YBÜ)'nde yatan hastalardaki suşlar ampisilin ve seftriaksona istatistiksel olarak daha dirençli bulundu . Sonuç olarak, H. influenzae'nin antibiyotik direnç oranları ülkeye ve hatta ülke içindeki bölgelere göre zaman içinde değişiklik göstermektedir. Ayrıca antibiyotiklerin direnç durumunda yıllık dalgalanmalar göz önüne alındığında, sürekli güncel yerel ilaç direnci durumunun bilinmesi gereklidir. Bu çalışmada H. influenzae'nın etken olduğu enfeksiyonların tedavisinde ampisilin, seftriakson, sefuroksim ve TMP -SMX direnç oranlarının yüksekliği nedeni ile tedavi seçeneklerinin yeniden düzenlenmesi gerekliliğini ortaya kondu.
