SORUMLU HEMŞİRELERİN YÖNETİCİLİK SÜRECİNDE SORUN ÇÖZMEYE İLİŞKİN DENEYİMLERİ: NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Mehmet GÜLŞEN, Ayşe KARADAŞ, Nurşah TATOĞLU

Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi - 2026;13(2):369-379

Balıkesir Üniversitesi, İvrindi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu, Tıbbi Hizmetler ve Teknikler Bölümü, Balıkesir, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışma, sorumlu hemşirelerin yöneticilik sürecinde sorun çözmeye ilişkin deneyimlerinin ortaya konulması amacıyla yürütülmüştür. Yöntem: Araştırma, fenomenolojik yaklaşım doğrultusunda yürütülmüş nitel bir çalışmadır. Haziran-Aralık 2025 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinde görev yapan ve en az bir yıllık yöneticilik deneyimine sahip 15 sorumlu hemşire ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Veriler tematik analiz yöntemiyle MAXQDA Analytics Pro 2024 yazılımı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Analiz sonucunda sorumlu hemşirelerin sorun çözme deneyimlerini yansıtan beş ana tema belirlenmiştir: Yönetsel geçiş, sistemsel yetersizlikler, otonomi, etik sorumluluklar ve yönetsel rolün psikososyal yükü. Bulgular, sorumlu hemşirelerin yöneticilik rolüne çoğunlukla hazırlıksız başladıklarını; personel eksikliği, kaynak yetersizlikleri ve fiziksel koşulların sorun çözme süreçlerini sınırlandırdığını; sınırlı otonominin arada kalmışlık hissini güçlendirdiğini göstermektedir. Ayrıca katılımcıların sorun çözme süreçlerinde etik değerlere dayalı karar verme çabası içinde oldukları ve yöneticilik rolünün yoğun stres, tükenmişlik ve zamanla gelişen kabullenme çabalarıyla karakterize bir psikososyal yük oluşturduğu ortaya konmuştur. Sonuç: Çalışma, sorumlu hemşirelerin sorun çözme süreçlerinin yalnızca bireysel yeterliliklerle değil; kurumsal yapı, yönetsel destek düzeyi, etik değerler ve yönetsel rolün psikososyal yükü ile şekillendiğini göstermiştir. Bu bulgular doğrultusunda, sorumlu hemşirelerin yöneticilik rollerine geçişini destekleyecek yapılandırılmış eğitim ve mentorluk programlarının geliştirilmesi, yönetsel otonominin güçlendirilmesi ve psikososyal yükü azaltmaya yönelik kurumsal destek mekanizmalarının oluşturulması önerilebilir.