Meryem TÜRK, Murat DAŞ, Kemal TÜRK, Sinan YILDIRIM, Okan BARDAKÇI, Gökhan AKDUR, Okhan AKDUR
Troia Tıp Dergisi - 2026;7(2):77-83
Amaç: Bu çalışma, COVID-19 tam kapanma tedbirlerinin acil servise başvuran travma hastalarının demografik profilleri ve yaralanma mekanizmaları üzerindeki etkisini, mevsimsel varyasyonları dikkate alarak incelemektedir. Yöntem: Retrospektif, kohort bu çalışmada; üçüncü basamak bir üniversite hastanesindeki yedi aylık tam izolasyon dönemi (Aralık 2020 - Haziran 2021) ile kısıtlamasız bir dönem (Aralık 2021 - Haziran 2022) karşılaştırılmıştır. Veriler ICD-10 kodları aracılığıyla elde edilmiş ve kategorik değişkenler Ki-Kare testi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Analizlere izolasyon döneminden 2.439, izolasyon olmayan dönemden ise 8.736 hasta dahil edilmiştir. İzolasyon sırasında, 18-44 yaş grubunun travma başvurularındaki payı %56,1'den %47,0'ye gerilerken, 65 yaş ve üzeri grubun oranı %9,0'dan %14,6'ya yükselmiştir (p < 0,001). Cinsiyet dağılımında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Düşme oranı %27,1'den %37,8'e (p < 0,001), delici ve kesici alet yaralanmaları (DKAY) ise %9,9'dan %12,1'e (p = 0,002) yükselmiştir. Burkulma gibi minör travmalar azalırken, motorlu taşıt kazalarında oransal bir değişim görülmemiştir. Sonuç: İzolasyon tedbirleri, travma odağını genç erişkinlerden geriatrik popülasyona; dış mekan aktivitelerinden ise ev içi olaylara (düşmeler ve DKAY) kaydırmıştır. Bu bulgular, gelecekteki pandemi planlamalarında acil servis triyajı ve kaynak yönetimi için kritik bir referans sağlamaktadır.
