Koza DUMAN
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2026;37(1):107-111
Spina bifida (SB), fertilizasyon sonrası dördüncü haftada embriyonik nöral tüpün kapanmasındaki defekt sonucu oluşan bir konjenital malformasyondur. Spina bifida prevalansı 1000 doğumda 1-10 olarak verilmiştir. Tanı 16. gebelik haftasında anne serumunda alfa fetal protein ölçümü veya 18-20. gebelik haftasında fetüsün ultrasonografisi ile doğum öncesi konulur. Oluşan defekt nedeniyle alt ekstremitede paralizi, idrar, gaita inkontinansı, duyusal kusur, alt ekstremitede deformasyonlar ile prezente olan klinik tablo oluşur. Klinik tablo spinal lezyonun seviyesi ve tipine göre şekillenir. Erken cerrahi onarım, defisit kontrolü ve nörolojik hasarın progresyonunun önlenmesinde esastır. Konvansiyonel yaklaşım ile, doğumdan en geç 48 saat sonra yapılan defekt tamirinin progresyonu önlemede etkili olduğu bilinmektedir. Bu prensibin uygulanması ile bebeğin omurilik ve sinir köklerinin korunma oranı artmıştır. Daha erken girişim imkanı sağlayan prenatal cerrahi ile daha başarılı sonuçlar alındığı bildirilmektedir. SB tanılı çocukların dikkatle değerlendirilmesi ve çok yönlü, yaşa göre değişen hedeflerle planlanmış rehabilitasyon programları ile yüz güldüren sonuçlar almak mümkündür.
