STAJYER DİŞ HEKİMLERİ VE MEZUN DİŞ HEKİMLERİNİN ENTEGRE (ÇOK DİSİPLİNLİ) KLİNİK EĞİTİM HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ

Alpaslan Can ÇELİK, Nimet ÜNLÜ, Nevin ÇOBANOĞLU, Merve GÜRSES

Selcuk Dental Journal - 2026;13(2):240-246

Selcuk University, Faculty of Dentistry, Department of Restorative Dentistry, Konya, Türkiye

 

Giriş: Entegre (çok disiplinli) klinik eğitim i, kapsamlı tedavi planlaması ve klinik yeterliliğin geliştirilmesine yönelik bir yaklaşım olarak diş hekimliği müfredatlarında giderek önem kazanmaktadır. Bu çalışma, diş hekimliği öğrencilerinin, mezun diş hekimlerinin ve öğretim üyelerinin entegre klinik eğitim hakkındaki görüşlerini değerlendirmeyi ve gelecekteki müfredat düzenlemelerine ışık tutmayı amaçlamaktadır. Yöntemler: Google Forms' d a 1 3 s o r u l u k b i r a n k e t h a z ı r l a n m ı ş v e Türkiye'deki dördüncü ve beşinci sınıf diş hekimliği öğrencilerine, mezun diş hekimlerine ve öğretim üyelerine dağıtılmıştır. On bir diş hekimliği fakültesinden toplam 178 katılımcı ankete yanıt vermiştir. Anket, eğit im değeri, yapısı, süresi, değerlendirme yöntemleri ve açık uçlu geri bildirim konularını kapsayan çoktan seçmeli ve 5 puanlık Likert sorularından oluşmuştur. Veriler, tanımlayıcı ve karşılaştırmalı istatistiksel yöntemler (ki-kare ve Kruskal -Wallis/Mann -Whitney testleri) kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların çoğu entegre klinik eğitimi ni faydalı olarak değerlendirmiş ve müfredata dahil edilmesini desteklemiştir; ancak önemli sayıdaki bir kısım katılımcı (yaklaşık dörtte biri) bun un aksi yönünde fikir beyan etmiştir . Endodonti, restoratif diş hekimliği, protetik diş hekimliği ve periodontoloji, entegre klinik eğitim inde yer alması gereken en temel disiplinler olarak belirlenmiştir. Katılımcılar, yapılandırılmış ancak zaman sınırlı bir mode li (son yılda yarım dönem veya yıllık uygulama) tercih etmişlerdir. Çok boyutlu, puan tabanlı bir değerlendirme sistemi, hasta veya işlem sayısına dayalı sistemlerden daha uygun görülmüştür. Açık uçlu yanıtlar, nicelikten ziyade kalite ve vaka karmaşıklığı nı vurgulamış ve stres, iş yükü ve organizasyonel sorunlar hakkındaki endişeleri ortaya koymuştur. Sonuçlar: Öğrenciler ve mezunlar, bütünsel tedavi planlamasını ve çok disiplinli koordinasyonu desteklediği düşünülen değerli bir eğitim modeli olarak entegr e klinik eğitimini büyük ölçüde desteklemektedir. Bununla birlikte, eğitim etkinliğini en üst düzeye çıkarmak için değerlendirme sistemleri, organizasyonel yapı ve öğrenci merkezli uygulamaları n geliştirilmesi gerekmektedir.