GİZEM ŞAHİN, OYA SAĞIR KOPTAŞ, SEVİM BUZLU
Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2019;10(3):486-492
Amaç: Bu çalışmanın amacı; standardize hasta yöntemi kullanılarak gerçekleştirilen klinik simülasyonun, hemşirelik öğrencilerinin ruhsal bozukluğu olan bireyin ruhsal durumunu değerlendirmelerine yönelik etkinliğini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Klinik simülasyon öncesi, öğrencilerin klinik uygulama esnasında karşılaşma olanağının en yüksek olduğu ruhsal bozukluklardan olan; şizofreni, majör depresyon ve bipolar bozukluk (manik evre) olmak üzere üç olgunun yer aldığı 10"ar dakikalık senaryo içerikleri hazırlandı. Standardize hasta olarak belirlenen üç profesyonel oyuncuyla yapılan provaların içeriğini; simülasyonun öğrenim hedeflerinin ve içeriğinin aktarılması, olgular için hazırlanan senaryo metinlerinin birlikte okunarak düzenlemelerin yapılması, oyuncunun senaryodaki rolünü canlandırması ve değerlendirme oluşturdu. Klinik simülasyon, üçüncü sınıfta eğitim alan 50 Hemşirelik öğrencisi ile gerçekleştirildi. Kayıt altına alınarak gerçekleştirilen simülasyon için katılımcılardan yazılı onam alındı. Klinik simülasyon esnasında standardize hasta ile yapılan görüşmelerde katılımcılar, kolaylaştırıcılar (eğiticiler) tarafından hazırlanan "Ruhsal Durum Değerlendirme Formu" nu kullanarak ruhsal bozukluğu olan bireyin ruhsal durumunu değerlendirdi. "Katılımcı Değerlendirme Formu" ise kolaylaştırıcılar tarafından simülasyon esnasında öğrencilerin becerilerini değerlendirmek amacıyla kullanıldı. Çözümleme aşamasının sonunda katılımcılara kolaylaştırıcılar tarafından hazırlanan "Klinik Simülasyon Memnuniyet Anketi" uygulandı. Bulgular: Klinik simülasyon deneyiminin uygulamaları sonrası her istasyonun kolaylaştırıcısı tarafından PEARLS (Promoting Excellence and Reflective Learning in Simulation) çerçevesi kullanılarak yapılan çözümlemede; öğrencilerin yaptığı geri bildirimleri sonucunda, standardize hasta rolünde profesyonel oyuncunun yer almasının yüksek gerçeklik sağlamada ve ruh sağlığı ve psikiyatri hemşireliği klinik simülasyonunun öğrenim hedeflerine ulaşmada etkili olduğu belirlendi. Sonuç: Yapılan simülasyonun öğrencilerin klinik uygulama öncesi anksiyetelerini azaltmada ve özgüvenlerini geliştirmede kullanılabilir bir yöntem olduğunun saptanması doğrultusunda, ruh sağlığı ve psikiyatri hemşireliği eğitiminde klinik simülasyonun müfredata entegre edilerek basit ve karmaşık senaryoların yer aldığı klinik simülasyonların planlanması önerilmektedir.
