Seyit Ali Volkan POLATKAN, Ercüment GÜRLÜLER, İbrahim BERBER
Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2026;52(1):0-0
Böbrek nakli, son dönem böbrek yetmezliği için en iyi tedavi seçeneği olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada standart (SCD) ve marjinal (ECD) kadavra verici böbreklerden yapılan nakillerde, transplantasyon sonrası greft fonksiyonu ve sağkalım sonuçları değerlendirildi. Toplam 30 kadaverik böbrek nakli retrospektif olarak incelendi. Donör ve alıcı özellikleri, böbrek donör risk indeksi (KDRI), böbrek donör profil indeksi (KDPI), serum kreatinin düzeyleri (5. yıla kadar), gecikmiş greft fonksiyonu, akut rejeksiyon durumu, greft ve alıcı sağkalım oranları kaydedildi. SCD ve ECD grupları akut rejeksiyon (sırasıyla %5,3 ve %0, p=1,000) ve gecikmiş greft fonksiyonu (%42,1 ve %54,5, p=0,510) açısından benzerdi. Greft sağkalımı SCD grubunda anlamlı derecede daha yüksekti (%100,0'a karşı %72,7, p=0,041). Ancak alıcı sağkalımı açısından fark saptanmadı (%94,7 ve %90,9, p=1,000). Greft kaybı ECD grubunda ilk 3 yıl içinde meydana geldi. Serum kreatinin düzeyleri ECD grubunda 1. ay, 6. ay ve 1. yılda daha yüksekti (p=0,042; p=0,015; p=0,022), ancak 3. ve 5. yıllarda fark görülmedi. Donör yaşı (r=0,606 ve r=0,602), KDRI (r=0,737 ve r=0,759) ve KDPI (r=0,590 ve r=0,593) hem ölüm dışı hem de toplam greft kaybı ile anlamlı ilişkili bulundu (her biri için p<0,001). Bulgularımız, transplantasyon sonuçlarının görece daha zayıf olmasına rağmen, marjinal kadavra verici böbreklerin donör havuzunu genişlettiğini ve diyalize kıyasla üstün bir seçenek olduğunu göstermektedir.
