LEYLA AYDIN, ŞEBNEM İLHAN, AGAH TEKİNDAL, NİMET ÜNAY GÜNDOĞAN
Genel Tıp Dergisi - 2011;21(4):137-143
Amaç: Bu çalışmada, stresin ve antidepresan ilaç tedavisinin sıçanlarda öğrenme ve bellek üzerine etkisinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: 24 adet erişkin Wistar albino cinsi erkek sıçanlar, stresli- ilaçlı (GrupI), stresliilaçsız (GrupII), stressiz-ilaçlı (GrupIII) ve stressiz ilaçsız (GrupIV) olmak üzere rastgele 4 gruba ayrıldı. Stres oluşturmak için 16 °C suda 30 dakika bekletilen sıçanlara gavajla antidepresan olarak Fluoksetin hidroklorür 10 mg/kg/gün dozunda (FLX; Prozac) uygulandı. Öğrenme testleri Morris su tankında gerçekleştirildi. Sıçanlar tankta yüzdürülerek, sıçanların kaçış platformunu bulma süreleri incelendi. Bulgular: Grup I ve IIIdeki sıçanların günlere göre platformu bulma süreleri tutarlı bir şekilde azalırken Grup IIdeki sıçanların tankta uzun süre hareketsiz kaldıkları, platformunu bulma sürelerinin düzensiz ve oldukça uzun olduğu tespit edildi. Grup IVdeki sıçanların günler arasında platformu bulma sürelerinde azalma çok belirgindi. Her grup içinde 34. günde kaçış platformunu bulma süreleri uzamıştı. 34. günde Grup IVdeki sıçanlarda strese bağlı hareketsiz kalma durumunun halen devam ettiği gözlendi. Sonuç: Stres altında olmadan fluoksetin hidroklorür kullanımının öğrenmeyi günlere göre anlamlı olarak, olumlu etkilediğini, stresli iken fluoksetin hidroklorür kullanımının ise stresin öğrenme üzerine olumsuz etkisini azalttığını ve strese bağlı durgunluk halini düzelttiğini tespit ettik. İlaç, bırakıldıktan 30 gün sonra, uzun süreli belleğin konsolidasyonu üzerinde etkili olmamıştır.
