SUBAKUT NÖROLOJİK REHABİLİTASYONDA GERÇEK HAYAT DENEYİMLERİ: FONKSİYONEL SONUÇLARIN BELİRLEYİCİLERİ

AYŞE MERVE ATA, EBRU ALEMDAROĞLU, MİRAY KARAMEHMETOĞLU, BEDRİYE BAŞKAN, REFİYE ÖNAL, EVREN YAŞAR

Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2024;27(1):67-73

Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Ankara City Hospital Physical Therapy and Rehabilitation Hospital, Ankara, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışmanın amacı, subakut nörolojik rehabilitasyon ünitesinde yatan hastaların klinik özelliklerini incelemek, hastalığın erken ve geç döneminde rehabilitasyon programına katılan hastaları karşılaştırmak ve rehabilitasyon sonucunu etkileyen bağımsız belirleyicileri tanımlamaktır. Gereç ve Yöntemler: Retrospektif olarak tasarlanan çalışmada, subakut nörolojik rehabilitasyon kliniğinde yatan tüm hastalar incelendi. İki yüz otuz hastanın tıbbi kayıtları değerlendirildi. Olayın başlangıcından rehabilitasyon ünitesine kabulüne kadar geçen süreye göre hastalar erken (≤1 ay) ve geç (1-12 ay) olarak 2 gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmaya toplam 191 hasta dâhil edildi. Başvuru anında geç grupta perkütan endoskopik gastrostomi (p=0, 001) ve trakeostomi (p=0, 014) daha sıktı. Rehabilitasyon programından tüm hastalar fayda görmesine rağmen Fonksiyonel Ambulasyon Sınıflandırması (FAS) ve alt ekstremite Brunnstom Motor İyileşme Evresi açısından faydalanım erken grupta daha yüksekti (sırasıyla p=0, 030 ve p=0, 028). FAS iyileşmesi için erkek cinsiyet [göreceli olasılıklar oranı (odds ratio “OR”)=1, 85] ve erken rehabilitasyon grubunda olmak pozitif prediktörken (OR=1, 83), kontraktür varlığı (OR=0, 28), basınç yarası (OR=0, 37), solunum sorunları (OR=0, 23) ve uyku sorunları (OR=0, 37) negatif belirleyiciler olarak bulundu. Sonuç: Bu çalışmanın bulguları, nörolojik rehabilitasyonun fonksiyonel sonuçlar için etkili olduğunu ve erkek cinsiyetin ve erken rehabilitasyon grubuna katılımın artan ambulasyonun bağımsız belirleyicileri olduğunu göstermektedir.