GÖNEN DENİZ, SAHAN SAYGI
Journal of Clinical Practice and Research - 1998;20(1):98-105
Nonsteroid antienflamatuvar ilaçlar (NSAİİ) yaygın olarak reçeteye yazılan ilaç gruplarından biridir ve özellikle renal yetmezlikli hastalarda renal fonksiyonu kötüleştirdikleri iyi bilinir. Bu etki bunların renal prostanoidlerin sentezini inhibe etmelerine dayandırılmaktadır. Renal prostanoidler volüm azalması veya hipoperfüzyonlu hastalarda renal kan akımı ve glomerüler filtrasyonun idamesinde önemli rol oynarlar. Genel olarak bütün prostanoid inhibitörlerinin renal toksisite potansiyeli taşıdıkları kabul edilir. Klinik çalışmalar, hepsinde değilse de çoğunda göstermektedir ki, mutad dozlarda oral olarak uygulanan sulindak (bir NSAİİ) renal yetmezlikli hastalarda diğer NSAİİ'lardan daha az zararlı etkiye sahiptir. Sulindak'ın bu etkisinin mekanizması onun redoks tabiatı ve özel metabolizmasına dayanır. Sulindak bir ön ilaç (sulfoksid) olup karaciğerde mikrozomal enzimler tarafından aktif sülfür ve inaktif sulfon metabolitlerine metabolize olur. Aktif sülfür formu böbrekte karma fonksiyonlu oksidazlar tarafından inaktive edilebilirler. Bu nedenle sulindak renal prostanoidlerin sentezini diğer siklooksijenaz inhibitörlerinden daha az derecede inhibe eder gözükmektedir. Ancak sulindakın bu yönde diğer NSAİİ'lardan daha emniyetli olup olamayacağı henüz açık değildir.
