Sabri GÖKDERE, Sadettin ÇİFTCİ, Fatih DURGUT, Bahattin Kerem AYDIN
Genel Tıp Dergisi - 2026;36(2026):1-4
Amaç: Tibial kırıklar, alt ekstremitede en sık görülen kırıklardır. İntramedüller çivileme, tibial kırıklarının tedavisinde yaygın olarak kullanılan bir cerrahi tekniktir. Bu retrospektif çalışmanın amacı, tek bir merkezde gerçekleştirilen suprapatellar tibial çivilemenin klinik ve radyolojik sonuçlarını analiz etmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışma, Ocak 2020 ile Haziran 2022 tarihleri arasında tek bir merkezde gerçekleştirildi. 18 yaş ve üzeri, suprapatellar çivilemeye uygun akut tibia kırıkları olan ve ameliyat öncesi ve sonrası radyografileri ve klinik takip verileri mevcut olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Klinik sonuçlar, diz eklemi hareket açıklığı, ağrı için Görsel Analog Skor ve diz eklemi fonksiyonları için Lysnholm skalası incelenerek değerlendirildi. Kırık iyileşmesi, dizilim gibi radyolojik sonuçlar da postoperatif radyografiler kullanılarak değerlendirildi. Dizilim bozukluğu, kaynamama, enfeksiyon ve diz sertliği gibi komplikasyonlar kaydedildi. Bulgular: Bu çalışmaya 12 hasta dahil edildi. Ortalama yaş 35,25 idi ve 9'u erkekti. Ortalama takip süresi 20 ay idi. Tüm kırıklar son muayenede iyileşti. Ortalama VAS Skoru 1,33 ve Lysholm skoru 92,5 idi. Röntgen muayenelerine göre malunion yoktu. Diz hareket açıklığı 120 derece fleksiyon ve 180 derece ekstansiyon arasındaydı. Maksimum kayma 9 dereceydi. Sonuç: Bu güncel çalışmanın bulgularına göre, suprapatellar tibial çivileme tekniğinin tibial şaft kırıklarının tedavisinde uygulanabilir bir seçenek olduğu düşünülmektedir. Bu yaklaşım, literatürde bildirildiği gibi daha düşük ön diz ağrısı oranlarının yanı sıra mükemmel kaynama oranları ve klinik fonksiyonel skorlarla ilişkilidir.
