GÜLAY KARA-KARADENİZ, NEDRET UZEL, GÜLBİN GÖKÇAY
Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi - 1999;42(2):181-189
Bu prospektif çalışma çocuklarda anne kaynaklı kızamık antikorlarının kaybolma zamanını belirlemek amacıyla yapıldı. Araştırmaya İstanbul Tıp Fakültesi Doğum Kliniği'nde zamanında doğan, sağlıklı 30 yenidoğan ve anneleri alındı. Anneden ve göbek kordonundan doğumdan hemen sonra, bebeklerden dördüncü, altıncı ve dokuzuncu aylarda kan alındı. Tüm örneklerde ELISA ile kızamık IgG antikorları çalışıldı. Kızamık antikoru pozitiflik oranları anne ve kordon kanında %100 iken, bu oran dördüncü ayda %90, altıncı ayda %53 ve dokuzuncu ayda %6.6 bulundu. Tüm kan örnekleri karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlendi (p<0.01). Kızamık antikor fitreleri düşük, orta, kuvvetli olarak derecelendirildiğinde, kuvvetli titrelerin anne ve kordon kanı örneklerinde yoğunlaştığı ve bebek büyüdükçe antikor düzeylerinin azaldığı görüldü. Araştırmamızda anne yaşıyla antikor titresi arasında ilişki bulunmadı. Araştırmamızda dokuz aylık bebeklerde saptanan %6.6'lık anne kaynaklı kızamık antikoru pozitiflik oranı, optimal bağışıklığın sağlanabilmesi için istenen %5 oranına çok yakın bulundu. Sonuç olarak ülkemizde anne kaynaklı kızamık antikorlarının dokuzuncu ayda yapılan kızamık aşısının antikor yapımını uyarıcı özelliği üzerine inhibitor etkilerinin ihmal edilebilir olduğu söylenebilir.
