GÜVEN BULUT, ÖNDER OFLUOĞLU, GÖKÇE MIK, DAVUT YASMİN, MUZAFFER YILDIZ
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2003;14(2):71-73
Talus kırıklarının tedavisi oldukça sorunludur. Bu çalışmada çok sık görülmeyen deplase talus kırıklarının değişik cerrahi yaklaşımlarla tedavileri tartışılmıştır. Temmuz 1998-Eylül 2002 yıllan arasında 11 hastanın 12 talus kırığına açık redüksiyon ve internal fiksasyon uygulanmıştır. Hastaların 10'u erkek, l 'i bayan olup ortalama yaşlan 30 (18-50) idi. Sekizi yüksekten düşme, 3'ü trafik kazası neticesinde olmuştu. Beşi talus boyun kırığı, 6'sı talus cisim kırığı olup birinde hem boyun hem de cisim kırığı vardı. Olguların 8'i travmayı izleyen ilk 24 saat içinde öpere edildi. Talus boyun kırıklı 2 olguda posteroanterior, 4 olguda anteroposterior fiksasyon yapıldı. Talus cisim kırıklarının tamamında anteromedial yaklaşım tercih edildi. Ameliyat sonrası tüm olgularda 4-8 hafta süre ile alçı immobilizasyonu uygulandı. Tam yük vermeye ortalama 14 (12-20) haftada izin verildi. Hastalar ortalama 24 (6-51) ay izlendi. Olguların 7'sinde ağrı şikayeti yokken, 3'ünün orta düzeyde, 2'sinin de ciddi düzeyde ağrısı vardı. Olguların biri haricinde kaynama sorunu gözlenmedi. İki hastada Sudeck atrofısi, 3 hastada subtalar, 2 hastada da tibiotalar artrit gelişti. Sadece bir olguda avasküler nekroz (AVN) görüldü. Tip II ve tip IH boyun kırklarında anterior veya posteriordan vida tespiti, cisim kırıklarında da eklem yüzeyi rekonstrüksiyonu sonrası vida ve Kirschner telleri ile tespitin erken dönemde uygulanması halinde tatmin edici sonuçlar alınmaktadır.
