RECEP ÖZTÜRK, İSMAİL BURAK ATALAY, ALİ EKBER YAPAR, GALİP BELTİR, ŞEFİK MURAT ARIKAN, BEDİİ ŞAFAK GÜNGÖR
Joint Diseases and Related Surgery - 2019;30(3):309-315
Amaç: Bu çalışmada, talus yerleşimli osteokondromu olan hastaların demografik ve klinik bulguları tanımlandı, tedavi yönetimi ve orta dönem sonuçları sunuldu. Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya Ocak 2008 ve Aralık 2015 tarihleri arasında merkezimize kabul edilen talus osteokondromlu 10 hasta (4 erkek, 6 kadın; ort. yaş 31.9+19.5 y ıl; d ağılım, 1 1-70 y ıl) d ahil e dildi. K linik bulgular, tedavi yöntemleri ve klinik sonuçlar retrospektif olarak değerlendirildi. Tüm hastalar en az iki yıl takip edildi. BULGULAR: En sık yerleşim yeri talus anteriyoru idi (%70, n=7). Ortalama tümör boyutu 2.4±1.4 cm (dağılım, 1-5 cm) idi. Tümör çapı ile yaş arasındaki ilişki incelendiğinde, istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmadı (p=0.973). Ayrıca, cinsiyetler arasında tümör çapları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p=0.584). En yaygın semptomlar ağrı, şişlik ve hareket kısıtlılığı idi. Ameliyat sonrası ortalama takip süresi 48.1±27.7 ay (dağılım, 24-114 ay) idi. Tüm hastalara total cerrahi eksizyon yapıldı. Hiçbir hastada nüks veya osteokondrom tedavisi ile ilgili komplikasyon gelişmedi. SONUÇ: Talus yerleşimli osteokondromlar genellikle semptomatiktir ve erişkinlerde daha yaygındır. Ayrıca, kadınlarda daha yaygındır. İdeal tedavi yaklaşımı tümörün rezeksiyonudur. Titiz cerrahi eksizyon uygulandığında, nüks oranları tatmin edici sonuçlarla düşüktür.
