Fatih GÜRSOY, Erman YEKENKURUL, Mehmet Fuat ÇETİN, Mehmet Emin GÖNÜLLÜ
Kocatepe Tıp Dergisi - 2026;27(4):538-545
AMAÇ: Kızılötesi termografi, cilt yüzey sıcaklığını ölçen noninvaziv bir görüntüleme yöntemidir ve altta yatan inflamatuvar süreçler hakkında dolaylı bilgi sağlayabilir. Ancak tiroiditte tanısal değeri yeterince araştırılmamıştır. Bu çalışmanın amacı, kızılötesi termografinin tiroiditte tanısal performansını değerlendirmek ve tiroid fonksiyon testleri (thyroid function tests, TFTs) ile inflamatuvar belirteçlerle olan ilişkisini incelemektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu retrospektif çalışmaya 144 hasta (72 tiroidit ve 72 kontrol) dahil edildi. Taşınabilir bir kızılötesi termal kamera (FLIR One Edge Pro(R)) ile elde edilen termal görüntüler analiz edildi. Tiroid yüzey sıcaklığı parametreleri gruplar arasında karşılaştırıldı ve tiroid fonksiyon testleri ile inflamatuvar belirteçlerle ilişkisi değerlendirildi. BULGULAR: Ortalama tiroid yüzey sıcaklığı ve sıcaklık asimetrisi tiroidit grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha yüksekti (36,8 +/- 0,5 dereceC vs. 36,1 +/- 0,4 dereceC; 0,54 +/- 0,27 dereceC vs. 0,18 +/- 0,09 dereceC; her ikisi için p < 0,001). Ortalama yüzey sıcaklığı C-reaktif protein (C-reactive protein, CRP) (r = 0,61) ve anti-tiroid peroksidaz antikoru (anti-thyroid peroxidase, anti-TPO) (r = 0,57) ile pozitif, serbest tiroksin (free thyroxine, fT4) ile negatif korelasyon gösterdi (r = -0,52; tümü için p < 0,001). ROC analizinde ortalama yüzey sıcaklığı için >36,4 dereceC eşik değeri tiroiditi öngörmede AUC = 0,88 olarak bulundu. Çok değişkenli analizde ortalama tiroid yüzey sıcaklığı (OR = 5,21; p < 0,001), anti-TPO (OR = 3,76; p = 0,002) ve CRP (OR = 1,38; p = 0,008) bağımsız prediktörler olarak belirlendi. SONUÇ: Kızılötesi termografi, tiroidit değerlendirmesinde biyokimyasal ve görüntüleme bulgularına yardımcı olabilecek noninvaziv bir yöntem olabilir. Artmış tiroid yüzey sıcaklığı ve sıcaklık asimetrisi inflamatuvar aktiviteyi yansıtmakta ve laboratuvar parametreleri ile ilişkili görünmektedir. Bu nedenle, termografik değerlendirme klinik karar sürecine tamamlayıcı bir araç olarak katkı sağlayabilir. Bu bulguların doğrulanması için ileriye dönük ve çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.
