TEDAVİ İLİŞKİLİ MİYELOİD NEOPLAZİLER: TEK MERKEZLİ RETROSPEKTİF KLİNİK ÖZELLİKLER VE SONLANIMLAR

Mehmet Gökhan GÖNENLİ, Burçin SAĞLAM, Olga Meltem AKAY

Türkiye'de Lösemi Lenfoma Miyelom Araştırmaları Dergisi - 2026;10(1):1-9

Koç Üniversitesi Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışmada tek merkezde izlenen tedavi ilişkili miyeloid neoplazi [tedavi ilişkili akut miyeloid lösemi (t-AML), tedavi ilişkili miyelodisplastik sendrom (t-MDS) ve tedavi ilişkili kronik miyelomonositik lösemi (t-KMML)] olgularının klinik özellikleri, öncül tedavi öyküleri, latens süreleri, sitogenetik ve floresan in situ hibridizasyon bulguları ile sonlanımlarının tanımlanması amaçlandı. Hastalar ve Yöntem: Tek merkezli bir hematoloji kliniğinde Nisan 2010-Ağustos 2020 dönemi-nde tedavi ilişkili miyeloid neoplazi tanısı alan hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Latens, primer hastalık tanı tarihi ile tedavi ilişkili miyeloid neoplazi tanı tarihi arasındaki süre olarak tanımlandı. Genel sağkalım Kaplan-Meier yöntemi ile değerlendirildi; yaşayan hastalar 31 Ağustos 2025 tarihinde sansürlendi. Bulgular: Çalışmaya toplam 17 hasta dahil edildi (11 kadın, 6 erkek). Tedavi ilişkili miyeloid neoplazi tanısına göre alt tip dağılımı t-AML 12/17 (%70.6), t-MDS 4/17 (%23.5) ve t-KMML 1/17 (%5.9) idi. Hastaların tümü kemoterapi almıştı. Radyoterapi öyküsü 11/17 (%64.7) olguda mevcuttu; kemoterapi sınıf ayrıntısı 12/17 (%70.6) olguda elde edilebildi. Bu alt grupta 10/12 (%83.3) olgu en az bir alkilleyici ajan, 7/12 (%58.3) olgu ise hem alkilleyici ajan hem topoizomeraz II inhibitörü almıştı. Medyan latens 54.7 ay (çeyrekler arası aralık: 41.3-91.0) idi. Kompleks karyotip 8/17 (%47.1), kromozom 5 ve/veya 7 anomalisi 5/17 (%29.4) ve anormal floresan in situ hibridizasyon bulgusu 6/17 (%35.3) olguda saptandı. Kaplan-Meier yöntemiyle medyan genel sağkalım 506 gün olarak hesaplandı; 6, 12 ve 24 aylık genel sağkalım oranları sırasıyla %82.4, %70.6 ve %41.2 idi. Sonuç: Bu tek merkezli retrospektif seri, tedavi ilişkili miyeloid neoplazi olgularında heterojen öncül tedavi öyküleri sonrasında değişken latens süreleri ile sık sitogenetik ve floresan in situ hibridizasyon anormalliklerinin görülebildiğini ortaya koymaktadır.