ÜMMÜHAN ABDÜLREZZAK, ZEYNEP ERDOĞAN, MUSTAFA KULA
Journal of Clinical Practice and Research - 2013;35(1):18-23
Amaç: Bu çalışmada amaç, Teknesyum-99m Merkaptoasetiltriglisin (Tc-99m MAG3) renal dinamik sintigrafinin toplanmış görüntüleri kullanılarak kortikal skarların tespit edilip edilemeyeceğini değerlendirmek ve sonuçların Tc-99m Dimerkaptosüksinik asit (Tc-99m DMSA) sintigrafisi ile karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Tc-99m MAG3 ve Tc-99m DMSA sintigrafileri iki hafta içinde yapılmış 68 hastanın toplam 135 böbrek ünitesi (12 erkek ve 56 kız, ortalama yaş 9, yaş aralığı 3-16) değerlendirmeye alındı. Her iki çalışmadan elde edilen parankimal fonksiyon parametreleri semikantitatif skorlama ve gradeleme sistemleri ile karşılaştırıldı. Ayrıca her iki metodla hesaplanan diferansiyel renal fonksiyon (DRF) değerleri arasındaki ilişki değerlendirildi. Bulgular: Semikantitatif skorlama ve gradeleme sistemlerine gore, Tc-99m MAG3 ve Tc-99m DMSA kortikal sintigrafileri arasındaki uyum mükemmeldi (rk tau b=0,833). Tc-99m MAG3 sintigrafisinin sensitivite, spesifite ve doğruluğu sırasıyla %92,6, %96,8 ve %95,5 idi. Renal skarları belirleme açısından iki metod arasında anlamlı bir farklılık yoktu (p>0,05). Sonuç: Tc-99m DMSA sintigrafisinde belirlenen parankimal lezyonların çoğu Tc-99m MAG3 sintigrafisinde de gösterildi. Düşük radyasyon maruziyeti ile Tc-99m MAG3 sintigrafisi böbreğin perfüzyonu, konsantrasyonu, temizlenmesi, parankimal fonksiyonları ve DRF hakkında, ek bir görüntüleme metoduna gerek kalmaksızın benzer bilgiler sağlayabilir. İki metodun karşılaştırılmasında skorlama ve gradeleme sistemleri kullanılarak parankimal değerlendirmenin güvenilirliği artırılmıştır.
