Ayşenur ULUDAĞ, Ela TÜRMELİ, Mevsim YAYMAN, Serhan AKMAN
Selcuk Dental Journal - 2026;13(2):270-277
Arka plan: Temporomandibular eklem (TME), çiğneme, konuşma ve yutma gibi temel işlevlerden sorumlu olan karmaşık bir anatomik yapıdır. Bu sistemi etkileyen bozukluklar topluca temporomandibular bozukluklar (TMB'ler) olarak adlandırılır ve diş dışı orofasiyal ağrının en yaygın nedenlerinden birini oluşturur. TMD'lerin çok faktörlü bir etiyolojisi vardır ve kas, eklem ve disk ile ilgili patolojileri içerebilir. Klinik olarak bu bozukluklar ağrı, eklem sesleri, mandibular hareket kısıtlılığı ve fonksiyonel sınırlamalarla karakterize edilir. Eklem sesleri, TMD'lerin erken tanısında önemli klinik göstergeler olarak kabul edilir. Amaç: Bu derlemenin amacı, temporomandibular eklemin anatomik yapısını, biyomekaniğini ve kondiler hareket yollarını açıklamak ve güncel literatür ışığında temporomandibular bozuklukların terminolojisini, sınıflandırmasını, etiyolojisini ve klinik özelliklerini değerlendirmektir. Ayrıca, Kanıt Özeti: TMJ seslerinin fiziksel özellikleri, klinik önemi ve objektif kayıt yöntemleri ayrıntılı olarak tartışılmaktadır. Anamnez, klinik muayene, kas ve eklem değerlendirmesi ile radyografik görüntüleme tekniklerini içeren tanı süreci kapsamlı bir şekilde gözden geçirilmiştir. Tedavi yaklaşımları, geri dönüşümlü ve geri dönüşümsüz yöntemler olarak sınıflandırılmış olup, özellikle oklüzal splint tedavisinin endikasyonları ve klinik etkileri üzerinde durulmuştur. Sonuç: Temporomandibular bozuklukların doğru teşhisi ve etkili tedavisi, temporomandibular eklemin anatomik, biyomekanik ve fonksiyonel özelliklerinin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını gerektirir. Eklem seslerinin sistematik olarak değerlendirilmesi, klinik karar verme sürecine değerli bilgiler sağlar.
