ABDULLAH ALPER ŞAHİN, KUTAY ENGİN ÖZTURAN, ALPER ÇIRAKLI, FAHRİ YILMAZ, MEHMET BOZ, HASAN KIZILAY
Joint Diseases and Related Surgery - 2019;30(3):259-266
Amaç: Bu çalışmada pentoksifilinin (PTX) tendon iyileşmesindeki potansiyel etkileri değerlendirildi ve iyileşmiş tendonun histopatolojik ve biyomekanik bulguları gruplar arasında karşılaştırıldı. Gereç ve yöntemler: Çalışma 36 erkek Yeni Zelanda albino tavşan üzerinde yapıldı (yaş, 3 ay; ağırlık, 2.5±0.5 kg). Tavşanlar her grupta 18 tavşan olacak şekilde iki gruba randomize edildi. Her tavşanın her iki alt ekstremitesinde tendonun kalkaneal yerleşiminin 1.5 cm proksimalinden parsiyel Aşil tenotomisi uygulandı ve tüm gruplar primer olarak onarıldı. Ameliyattan sonra her gün kontrol grubuna intramusküler olarak serum fizyolojik, PTX grubuna ise PTX enjekte edildi. Her gruptan dokuz tavşana histopatolojik (n=4) ve biyomekanik (n=5) testler için ameliyattan dört ve altı hafta sonra ötenazi uygulandı. Histopatolojik bulgular Curtis ve Delee’nin evreleme yöntemi kullanılarak değerlendirildi. Biyomekanik etkiler çekme testi ile değerlendirildi. BULGULAR: Biyomekanik değerlendirme sonuçlarında, dördüncü haftada PTX grubunda maksimum deplasman ve maksimum kopma kuvveti kontrol grubundan anlamlı derece yüksek idi. Altıncı haftada, kontrol grubunda maksimum kopma kuvveti PTX grubundan anlamlı derecede yüksek idi. Histopatolojik incelemede, PTX grubunda hem dördüncü hem altıncı haftada kollajen lif dizilimi daha düzenli ve damarlanma daha fazla idi ve farklılık anlamlı idi. SONUÇ: Pentoksifilin kollajen sentezini uyararak, damarlanmayı artırıp enflamasyonu azaltarak özellikle erken dönemde hem histopatolojik hem biyomekanik olarak tavşan Aşil tendonunda iyileşme ve mukavemeti artırdı. Çalışmamıza göre, PTX insan Aşil tendonu yaralanmalarının ve tendinopatilerin tedavisi için uygun olabilir.
