Seyhan Demir Karabulut, Rıfat Vedat Yıldırım
Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi - 2020;10(1):47-57
Tıbbi fotoğrafçılık; bir hastanın hastalığının durumunu, tedavisini ve hastalığının seyrini takip etmek ve kayıt altına almak için bir dizi fotoğrafının çekilmesini içermektedir. Özellikle dermatoloji, plastik cerrahi, adli tıp gibi bölümlerde tıbbi fotoğrafçılık etkin kullanılmaktadır. Tıbbi fotoğrafçılığın kullanımının birincil ve ikincil amaçları mevcuttur. Birincil ve asıl amacı; tıbbi durumların değerlendirilmesinde ve belirli tedavilerin ilerlemesinin kaydedilmesinde yardımcı olmaktır. İkincil amacı ise eğitim ve araştırma için kullanımıdır. Özellikle yeni ve nadir görülen tıbbi vakalarda kullanılan fotoğraflar, uygulayıcıların gözlemlerini ve deneyimlerinin diğer uygulayıcılar ve öğrencilerle paylaşılmasını sağlamaktadır. Tıbbi kayıt özelliğinde olan fotoğraflar geçmişte yalnızca hasta dosyası ile birlikte hastane kayıtlarında yer almaktaydı. Ancak günümüzde mobil elektronik cihazların ve akıllı telefonların yaygın şekilde kullanılması, fotoğraf çekmeyi ve bunların internet üzerinden birkaç saniyede paylaşılmasını mümkün kılmıştır. Tıbbi fotoğrafçılığa özel etik konuları şu şekilde sıralayabiliriz; Tıbbi fotoğraflarda aydınlatılmış onamın içeriği nasıl olmalıdır? Tıbbi fotoğrafların birincil kullanımı için alınan onamlar ikincil kullanım için de geçerli midir? Tıbbi fotoğrafların sahibi kimdir? Hasta mı? Fotoğrafı çeken kişi mi? Hastane mi? Tıbbi fotoğraflar nerede ve nasıl muhafaza edilmelidir? Tıbbi fotoğrafçılık, hastalıkların gidişatını gözlemlemede, diğer hekim ve adaylarının farkındalığını artırmada ve eğitiminde önemli bir araçtır. Bu konuda olası etik ihlaller, hastanın araç olarak görülmesine neden olabileceği için önlem gerektiren elzem konulardır.
