Hafize Nurgül DURMUŞ ŞENYAPAR
Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi - 2026;14(27):31-48
Bu çalışma, tıbbi sosyal hizmette dijitalleşmenin sunduğu fırsatlar ve beraberinde getirdiği etik ve yapısal riskleri eleştirel bir bakış açısıyla incelemektedir. Anlatımsal derleme yöntemiyle PubMed, Web of Science, Scopus, DergiPark ve Google Scholar veri tabanlarında 2020 -2025 yılları arasında yayımlanmış akademik çalışmalar taranmış, dahil etme ölçütleri doğrultusunda tematik bir analiz yapılmıştır. Bulgular, e -danışmanlık, uzaktan vaka yönetimi, mobil sağlık uygulamaları ve yapay zekâ destekli sistemlerin erişim, verimlilik ve sürdürülebilirlik açısından önemli katkılar sunduğunu; ancak mahremiyet, veri güvenliği, bilgilendirilmiş onam ve dijital eşitsizlikler gibi alanlarda ciddi riskler barındırdığını göstermektedir. Ayrıca dijitalleşmenin sosyal hizmet uzmanı -danışan ilişkisinin niteliğini dönüştürdüğü ve mesleki etik ilkelerin yeniden yorumlanmasını zorunlu kıldığı saptanmıştır. Çalışma, kapsayıcı politika düzenlemeleri, eğitim reformu ve disiplinler arası iş birliği olmadan dijitalleşmenin sosyal hizmetin insan merkezli yapısıyla uyumlu biçimde ilerlemesinin güç olduğuna işaret etmektedir.
