TİMPANOPLASTİ OLGULARINDA KONTROLLÜ HİPOTANSİYON UYGULAMASI İÇİN DEKSMEDETOMİDİN VE REMİFENTANİLİN KARŞILAŞTIRILMASI

ADNAN BAYRAM, RESUL ALTUNTAŞ, AYŞE ÜLGEY, IŞIN GÜNEŞ, AYNUR AKIN, ALİYE ESMAOĞLU, ADEM BOYACI

Journal of Clinical Practice and Research - 2012;34(2):65-68

Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Kayseri, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışmada timpanoplasti olgularında deksmedetomidin ve remifentanilin kontrollü hipotansiyona ve derlenme süresine etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışma timpanoplasti planlanan 18-65 yaş arası, ASA I-II, 70 hastada prospektif, randomize, çift kör olarak yapıldı. Hastalar rastgele iki gruba ayrıldı. İndüksiyondan 10 dk önce Grup R (n=35) için 1 μg/kg remifentanil, Grup D (n=35) için 1 μg/kg deksmedetomidin 100 ml serum fizyolojik içinde olacak şekilde yükleme dozları uygulandı; 0,25-1 μg/kg/dk remifentanil ve 0,4-1 μg/kg/sa deksmedetomidin infüzyonu ile idame yapıldı. İlaç dozları ortalama arter basıncı 60±5 mmHg olacak şekilde ayarlandı. Bulgular: Ortalama arter basıncı Grup R’de indüksiyonda, 10, 20, 30 ve 60. dakikada Grup D’ den daha düşük, ekstübasyondan sonraki 5. dakikada daha yüksekti. Ek hipotansif ilaç ihtiyacı Grup D’de anlamlı olarak yüksekti [Grup D=16 (%45,7) ve Grup R=6 (%17,1)]. Derlenme süresi açısından iki grup arasında fark yoktu. Sonuç: Bu çalışmada uygulanan remifentanil dozları deksmedetomidin ile karşılaştırıldığında kontrollü hipotansiyonda daha etkili bulunmuştur.