Şule ARICI, Fatih Alparslan GENÇ, Gülperi YAĞAR KESKİN, Özlem SÜREKLİ KARAKUŞ, Erkan TAŞ, Sezin BAYRAKTAR, Metin SUNGUR, Esin KARAKILIÇ ÖZTURAN, Mehtap KAYA, Ayşe İnci YILDIRIM
Koşuyolu Heart Journal - 2026;29(2):136-141
Amaç: Tip 1 diabetes mellituslu (T1DM) çocuklarda, yapisal kardiyak bulgu olmaksizin görülebilecek erken elektriksel değişiklikleri; EKG dispersiyon ölçütleri, ventriküler repolarizasyon belirteçleri ve kardiyak elektrofizyolojik denge indeksleri üzerinden araştirmayi amaçladik. Yöntem: Bu prospektif olgu-kontrol çalişmasina 20 T1DM'li çocuk ve yaş/cinsiyet açisindan eşleştirilmiş 20 sağlikli kontrol dahil edildi. Tüm olgularda transtorasik ekokardiyografi ve 12 derivasyonlu EKG değerlendirildi. P-dalga, QTc ve Tp-e dispersiyonu ile Tp-e/QT ve Tp-e/QTc oranlari ve QT/QRS ile QTc/QRS (elektrofizyolojik denge) indeksleri hesaplandi. EKG parametreleri ile diyabet süresi ve HbA1c arasindaki ilişkiler incelendi. Bulgular: Her iki grupta konvansiyonel ekokardiyografi bulgulari normaldi. T1DM grubunda P-dalga dispersiyonu, QTc dispersiyonu ve Tp-e dispersiyonu kontrol grubuna göre daha yüksekti (tümü için p<0,001). Tp-e temelli oranlar ve QT/QRS ile QTc/QRS indeksleri açisindan gruplar arasinda anlamli fark saptanmadi. Diyabet süresi P-dalga dispersiyonu ile pozitif; HbA1c ise QT/QRS orani ile negatif yönde ilişkiliydi. Sonuç: T1DM'li çocuklarda, ekokardiyografik bulgular normal olsa bile EKG'de subklinik elektriksel değişiklikler izlenebilir. Dispersiyon ölçütlerindeki artiş erken elektriksel heterojeniteyi desteklerken, elektrofizyolojik denge ile glisemik kontrol arasindaki ilişki metabolik yükün elektriksel stabilite üzerine etkisini düşündürmektedir.
