AYFER EKİM, SEYMA AYDİN
Türk Diyabet Hemşireliği Dergisi - 2025;5(1):1-5
Amaç: Hastaneye yatışlar, diyabet bakımının kalitesinin bir göstergesidir. Tip 1 diyabetli çocukların ne sıklıkla ve hangi nedenlerle hastaneye yatırıldığını anlamak, hem çocukların hem de ailelerinin ihtiyaçlarına ışık tutacaktır. Bu çalışmada, tip 1 diyabet tanısıyla hastaneye yatırılan çocukların klinik ve sosyodemografik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve retrospektif nitelikteki bu çalışma, Türkiye’deki bir şehir hastanesinin çocuk endokrinoloji kliniğinde yürütülmüştür. 2023 yılında tip 1 diyabet tanısıyla hastaneye yatırılan 0–18 yaş aralığındaki 381 çocuğun tıbbi kayıtları incelenmiştir. Bulgular: Çocukların ortalama yaşı 10,5±4,43 yıl olup, %56,2’si (n=214) kızdır. Olguların %51,4’ü yeni tanı almış, %48,6’sı ise önceden tanı almış bireylerden oluşmaktadır. Ortalama hastanede kalış süresi 13,6±4,8 gündür. Hastaneye yatış nedenleri arasında diyabetik ketoasidoz (%49), hiperglisemi (%29,3) ve glikoz düzensizliği (%21,7) yer almaktadır. Ketoasidoz nedeniyle en fazla yatış oranı %53,2 ile 12–18 yaş grubunda görülmüştür. Vakaların %71,4’ü acil başvurulardan oluşmakta olup, en yüksek acil başvuru oranı %80,5 ile 0–5 yaş grubuna aittir. Sonuç: Çocukluk çağı tip 1 diyabetinde, ketoasidoz ve acil başvurular halen önemli bir sorun olmaya devam etmektedir. Acil başvuruların ve hastaneye yatış oranlarının azaltılması için eğitime ve yakın takibe yönelik çabaların güçlendirilmesi gerekmektedir.
