Gülden ATAN, Yavuz ÜREN, Veysel CAN, Mehmet BULDUK
Türkiye Diyabet ve Obezite Dergisi - 2026;10(1):46-59
Amaç: Bu araştırmanın amacı, tip 1 diyabetli hastaların bakım verenleri arasında sağlık kaderciliği ile sıkıntı toleransı arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel çalışma, Ağustos-Kasım 2024 tarihleri arasında Türkiye'nin doğu bölgesinde bulunan bir devlet hastanesinde 203 bakım veren ile yürütülmüştür. Çalışmada kişisel bilgi formu, Sağlık Kaderciliği Ölçeği ve Sıkıntı Tolerans Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, minimum-maksimum değerler, t-testi, Pearson korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p < 0,05 olarak varsayılmıştır. Bulgular: Sağlık kaderciliği toplam puanı 53,91+/-19,12 olarak bulunmuştur. Sıkıntı toleransı toplam puanının ortalaması 43,92+/-14,84 olarak bulunmuştur. Katılımcıların sağlık kaderciliği ve stres toleransına ilişkin toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif bir korelasyon tespit edilmiştir (r=0,626, eta²=0,718, p<0,05). Sağlık kaderciliği düzeyinin stres toleransı düzeyini artırdığı belirlenmiştir (beta?=0,50, t(195)=7,78, p<0,001). Sonuç: Tip 1 diyabetli hastaların bakım verenlerinin hem sağlık kaderciliği hem de sıkıntı toleransı düzeylerinin yüksek olduğu gösterilmiştir. Ayrıca, bakım verenlerin sağlık kaderciliği düzeyi arttıkça, sıkıntı toleransı düzeyleri de artmaktadır.
