DAMLA ORTABOZ, SEMA BASAT, RİDVAN SİVRİTEPE
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2021;32(4):376-380
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, geriatrik diyabetik hastalarda vitamin D düzeyi ile QRISK2, BNF, ASSING, SCORE ve Framingham gibi çeşitli kardiyovasküler risk skorlama sistemleri arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmaya D vitamini yetersizliği olan 60 diyabetik geriatrik hasta (1030 ng/mL) ve D vitamini eksikliği olan 40 geriatrik hasta (<10 ng/mL) dahil edildi. Hastaların QRISK2, BNF, ASSIGN, SCORE ve Framingham gibi kardiyovasküler hastalık riskini gösteren skorları hesaplandı. Tüm değerler bu iki grup arasında karşılaştırıldı. BULGULAR: D vitamini eksikliği olan hastalarda Framingham risk skoru (p<0.001), BNF (p=0.001) ve SCORE (p<0.001) anlamlı olarak yüksek iken diğer skorlarda gruplar arası anlamlı farklılık yoktu. D vitamini düzeyi ile Framingham risk skoru (p<0.001 r=-0.384), BNF skoru (p=0.003 r=-0.299) ve SCORE skoru (p=<0.001 r=-0.407) arasında zayıf fakat istatistiksel olarak anlamlı negatif bir korelasyon vardı. TARTIŞMA ve SONUÇ: Bu çalışmada, diyabetik geriatrik hastalarda Framingham, BNF ve ASSIGN gibi kardiyovasküler risk skoru ile serum D vitamini konsantrasyonu arasında yakın bir ilişki bulduk.
