Abdullah BAL, Işık GÖNENÇ, Nilay Gül BAL
Cukurova Medical Journal - 2026;51(1):41-54
Amaç: Bu çalışma yeme bağımlılığının tip 2 diyabet hastalarında tedavi uyumuna etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Toplam 176 tip 2 diyabetli hasta (103 kadın, 73 erkek) çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler Sosyodemografik ve Klinik Veri Formu, Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği (YFAS) ve Morisky Tedavi Uyumu Ölçeği-8 (MMAS-8) uygulanarak elde edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan tip 2 diyabet hastalarının %11.9'unda (n = 21) yeme bağımlılığı tespit edilmiştir. Tip 2 diyabet hastalarında yeme bağımlılığı düzeyleri ile tedavi uyumu arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Medikal tedavi uyumu, diyetine dikkat ettiğini ve düzenli fiziksel aktivite yaptığını belirten hastalarda anlamlı derecede yüksek çıkmıştır. Psikiyatrik hastalık öyküsü olmayan hastalarda, öyküsü olanlara kıyasla yeme bağımlılığı düzeyleri anlamlı derecede daha düşük tespit edilmiştir. Sonuç: Bu çalışmanın bulguları, tip 2 diyabet hastalarında yeme bağımlılığının tedavi uyumu üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olmadığını düşündürmektedir; buna karşın diyet uyumu ile düzenli fiziksel aktivitenin tedavi uyumunu anlamlı düzeyde artırdığını göstermektedir. Tip 2 diyabetli bireylerde yeme bağımlılığının tedavi uyumuna olası etkilerinin daha net biçimde ortaya konabilmesi için daha geniş örneklemlerle ve uzun dönemli takipleri içeren ileri araştırmalara ihtiyaç vardır.
