OSMAN MAVİŞ, ELİF MERVE CESUR, OĞUZHAN ZENGİ, KORHAN KAPUCU, BANU BÖYÜK
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2025;36(1):90-96
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı tip 2 diyabetik hastalarda antioksidan özelliğe sahip paraoksonaz 1/arilesteraz aktivitesi ile mikroalbüminüri arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmaya mikroalbuminürisi olan tip 2 diyabet 48 hasta (24 kadın ve 24 erkek) ve kontrol grubu olarak 17 sağlıklı (8 kadın ve 9 erkek) dahil edildi. Hastaların demografik verileri (yaş, cinsiyet, kronik hastalık); vücut kitle indeksi (BMI), bel çevresi, sistolik ve diyastolik tansiyonları ve biyokimyasal testler, açlık kan şekeri (AKŞ), HbA1c, total kolesterol, trigliserit, LDL, HDL, CRP, üre, kreatinin düzeyleri ve spot idrar albumin/kreatinin oranları kaydedildi. Ayrıca serum paraoksonaz (PON) ve arilesteraz (ARE) düzeylerine bakıldı. BULGULAR: Mikroalbüminürili tip 2 diyabetlilerde PON ve ARE düzeyleri anlamlı olarak düşük saptandı (p<0.05). Hasta grubunda ARE ile PON diğer parametreler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon saptanmadı (Spearman Korelasyon Analizi). ROC eğrisi analizine göre diyabet hastalarını kontrollerden ayırmada en iyi öngörücü sonuçları elde etmek için kullanılan laboratuvar kesim noktası PON 8.85 U/mL (duyarlılık 95.83; özgüllük 47.06) ve ARE 5 idi. 47 ng/mL (duyarlılık 93.75; özgüllük 47.06). TARTIŞMA ve SONUÇ: Mikroalbüminürisi olan tip 2 diyabet hastalarında PON ve ARE düzeyleri anlamlı olarak düşük bulundu ve PON1/ARE aktivitesi ile mikroalbuminüri arasında bir ilişki bulamadık.
