Evre YILMAZ, Sefa Osman ÇAPAN
KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2025;6(3):596-605
Diabetes Mellitus, tüm dünyada prevalansı giderek artan, yaşam boyu izlem ve bakım gerektiren kronik bir hastalıktır. Diabetes Mellituslu bireylerde akut ve kronik komplikasyonların varlığı, eşlik eden diğer hastalıklar, kişinin hastalığın tedavisine ve öz bakımına uyum sağlamasındaki zorluklar, diyabet hastasının işlevselliğini, refahını ve yaşam kalitesini etkileyebilecek faktörlerden bazılarıdır. Diyabetin komplikasyonlarını önlemek ve hastalığın seyrini iyileştirmek için öz bakım yönetimiyle ilgili yedi temel davranış vardır; bunla r diyet, fiziksel aktivite, kan şekeri seviyelerinin izlenmesi, tedaviye uyum, iyi problem çözme, başa çıkma becerileri ve risk azaltma davranışıdır. Hemşirenin destekleyici rolü diyabet yönetiminde bir bütün olarak ele alınmalıdır. Eğitim, özyönetim, psikososyal destek ve bireyselleştirilmiş bakım gibi roller tek başına uygulanmaktan ziyade birbirini tamamlayan dinamik bileşenlerdir. Eğitim hastalara gerekli bilgiyi sağlar, özyönetim becerisi öğrenilen bilgiyi davranışa dönüştürür, psikososyal destek davra nışın sürdürülebilirliğini güçlendirir ve bireyselleştirilmiş bakım bütünlüğü sağlar.
