Rukuye Aylaz, İbrahim Şahin, Devkan Kaleci, Bahri Evren, Fidan Balkaya, Tuğçe Merve Kalkanlı
Türkiye Diyabet ve Obezite Dergisi - 2025;9(3):286-297
Amaç: Bu çalışmada, geliştirilen mobil uygulamanın tip 2 diyabetik hastalarda, hastalık kontrolü üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, ön test ve son test desenlerine sahip randomize kontrollü bir çalışmadır. Çalışmanın evrenini tip 2 diyabetik hastalar oluşturmuştur. Çalışmaya 70 katılımcı dâhil edilmiştir. Veriler, demografik veri toplama formu, diyabet tanı ve takip formu ve Türkçe Çok Boyutlu Diyabet Ölçeği kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır.Normalliğin değerlendirilmesinde Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Veriler, tanımlayıcı istatistikler, ki-kare testleri, bağımsız örneklem t-testleri ve eşleştirilmiş örneklem t-testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların çoğunluğunun 51 yaş ve üzeri, kadın, evli, lise mezunu, orta gelir düzeyine sahip ve çekirdek aile yapısındaki bireylerden oluştuğu bulunmuştur. Müdahale grubunda ortalama HbA1c değeri müdahale öncesi 7,71+/-0,9'dan müdahale sonrası 7,01+/-0,7'ye düşmüş olup istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Benzer şekilde, müdahale öncesi ve sonrası toplam kolesterol düzeyleri, düşük yoğunluklu lipoprotein, trigliseritler ve vücut kütle indeksi arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Deney grubunda, hem müdahale öncesi hem de sonrası karşılaştırmalarda, Türkçe Çok Boyutlu Diyabet Ölçeği'nin tüm alt ölçekleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Sonuç: Bu mobil uygulamanın kullanımıyla metabolik parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma gözlenmiştir. Bu çalışma, diyabet yönetiminin bir mobil uygulama kullanılarak iyileştirilebileceğini göstermektedir. Ancak, mobil uygulamaların diyabet kontrolü üzerindeki etkisini açıklamak için, etkinliklerinin farklı popülasyonlarda ve daha büyük örneklem büyüklükleriyle test edilmesi gerekmektedir. Bu türden mobil sağlık uygulamalarının, sağlık eşitsizliklerini ve sağlık harcamalarını azaltarak ülke refahına katkıda bulunma potansiyeli bulunmaktadır.
