Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

TİP-2 DİYABETLİ BİREYLERDE FAZ AÇISININ FİZİKSEL AKTİVİTE VE ANTROPOMETRİK ÖLÇÜMLER İLE İLİŞKİSİ

Muhammed Enes KARTAL, Nevin AKTAŞ, Mina Gülfem TEMİZTÜRK

Türkiye Diyabet ve Obezite Dergisi - 2025;9(3):277-285

Lokman Hekim University, Department of Nutrition and Dietetics, Ankara, Türkiye

 

Amaç: Biyoelektrik impedans analizi ile elde edilen faz açısı, hücresel sağlık, beslenme durumu, fonksiyon kaybı ve mortalite ile ilişkilidir. Bu çalışmada, tip 2 diyabetli bireylerde faz açısının fiziksel aktivite ve antropometrik ölçümlerle ilişkisi ve fonksiyonel durumun belirlenmesinde potansiyel biyomarker olarak kullanımı değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 18-65 yaş arası, tip 2 diyabet tanılı, en az 4 saattir aç, son 24 saatte alkol almamış ve 24-48 saatte ağır fiziksel aktivite yapmamış 125 gönüllü katılmıştır. Vücut kompozisyonu ve faz açısı InBody S10 (Biospace, Seul, Kore), boy SECA- 213 stadiyometre (SECA, Hamburg, Almanya), ağırlık Honor Scale-2 tartı; bel ve üst kol çevresi esmeyen mezura aracılığıyla standart antropometrik protokollerle ölçülmüştür. Katılımcıların fiziksel aktiviteye ilişkin düzeyleri, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kısa formu kullanılarak değerlendirilmiştir. Erkek ve kadın katılımcılar arasındaki karşılaştırmalar, verilerin dağılım özelliklerine bağlı olarak Bağımsız Örneklem t-testi veya Mann-Whitney U testi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Sürekli değişkenler arasındaki ilişkiler ise, veri dağılımına göre Pearson veya Spearman korelasyon katsayıları ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Tüm vücut faz açısı ortalaması 5.54 +/- 0.78 derece, fiziksel aktivite ortalama MET skoru ise 1121.15 +/- 981.04 olarak saptanmıştır. Fiziksel Aktivite MET-skoru ile tüm vücut faz açısı arasında istatistiksel olarak önemli, pozitif yönde, yüksek düzeyde bir ilişki bulunmuştur (r: 0.677, p<0.05). Hastaların vücut ağırlığı, vücut yağ yüzdesi, vücut yağ kütlesi, kemik mineral içeriği, yağsız vücut kütlesi, toplam vücut suyu, segmental faz açıları ile tüm vücut faz açısı arasında istatistiksel açıdan önemli bir korelasyon bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Faz açısı, tip 2 diyabetli bireylerde fiziksel aktivite, antropometrik ölçümler ve genel durum hakkında bilgi sağlayan non-invaziv bir parametre olarak kullanılabilir. Ancak hastalık, yaş, cinsiyet ve beden kütle indeksine özgü referans standartlar ile sınır değerlerin belirlenmesi için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Anahtar Sözcükler: Tip-2 diyabet; Faz açısı; Biyoelektrik impedans analizi; Antropometrik ölçümler.