Sena İNCE, Tülay KARS FERTELLİ
YOBÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2026;7(1):1-12
Giriş: Tip 2 diyabetli bireylerde hipoglisemi korkusu ile psikolojik insülin direnci arasındaki ilişki daha önce incelenmemiştir. Bu ilişkinin anlaşılması, diyabetli bireylerde başarılı hastalık yönetiminin sağlanması açısından önemlidir. Amaç: Bu çalışma, tip 2 diyabetli bireylerde hipoglisemi korkusu ve psikolojik insülin direnci arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Çalışma, Mart-Haziran 2024 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin endokrinoloji ve dahiliye kliniğinde yatan ve dahil edilme kriterlerini karşılayan 246 tip 2 diyabetli bireyle ile yapıldı. Veriler, hasta tanıtım formu, Hipoglisemi Korku Ölçeği (HKÖ) ve Psikolojik İnsülin Direnci Ölçeği (PİDÖ) kullanılarak toplandı. Veriler, tanımlayıcı ve analitik istatistikleri birleştiren SPSS İstatistiksel yazılımı (Sürüm 22) kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Katılımcıların HKÖ ve PİDÖ toplam puan ortalamaları sırasıyla 18,08+/-20,95 ve 42,03+/-9,14 olarak bulundu. Katılımcıların HKÖ ve PİDÖ toplam puan ortalamaları arasında düşük düzeyde, negatif yönde (r: -0,159; p: 0.013) anlamlı bir ilişki bulundu (r: 0,467, p:0,000). Ayrıca, hipoglisemi korkusunun psikolojik insülin direncinin bir yordayıcısı olduğu belirlendi. Sonuç: Diyabetli bireylerde hipoglisemi korkusu arttıkça psikolojik insülin direncinin azaldığı tespit edilmiştir. Bu nedenle, sağlık profesyonellerinin diyabetli bireylerde hastalığın başarılı bir şekilde yönetilmesini sağlamak için hipoglisemi korkusunu ve psikolojik insülin direncini değerlendirmeleri önerilmektedir.
