Özgür YILMAZ, Osman ERİNÇ, Şengül Aydın YOLDEMİR, Murat AKARSU
Osmangazi Tıp Dergisi - 2026;48(2):376-386
Hemoglobin Glikasyon İndeksi (HGI), ortalama kan şekeri düzeylerinin ötesinde bireyler arası hemoglobin glikasyon farklılıklarını yansıtır ve tip 2 diyabetes mellitusta (T2DM) vasküler riskin daha doğru değerlendirilmesini sağlayabilir. Bu retrospektif kesitsel çalışmaya, Ocak-Aralık 2024 tarihleri arasında üçüncü basamak bir hastanenin dahiliye polikliniğinde izlenen 391 T2DM'li yetişkin hasta dahil edildi. Hastalar, koroner arter hastalığı, iskemik inme ve periferik arter hastalığı gibi makrovasküler komplikasyonların varlığına göre sınıflandırıldı. HGI, ölçülen HbA1c değeri ile açlık plazma glukozundan (FPG) tahmin edilen HbA1c arasındaki fark olarak hesaplandı (Tahmini HbA1c = 0.024 x FPG + 3.1). Makrovasküler komplikasyonu olan hastalarda HGI değerleri anlamlı olarak daha yüksekti (medyan (IQR): 1.68 (1.31-2.06) vs. 0.48 (0.11-1.14); p < 0.001). HGI'nin makrovasküler komplikasyonları öngörmedeki ROC eğrisi altındaki alanı 0.870 (95% GA: 0.833-0.908; p < 0.001) olup, 1.13 kesim değeri %87.6 duyarlılık ve %74.2 özgüllük sağladı. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde HGI (OR = 6.75, %95 GA: 4.25-10.71; p < 0.001), diyabet süresi ve idrar albümin/kreatinin oranı HbA1c düzeylerinden ve geleneksel kardiyovasküler risk faktörlerinden bağımsız olarak makrovasküler komplikasyonların bağımsız belirleyicileri olarak saptandı. Bu bulgular, yüksek HGI'nin makrovasküler komplikasyonlarla yakından ilişkili olduğunu göstermekte ve HGI'nin, HbA1c'yi tamamlayan, glikasyona bağlı vasküler stresin basit, düşük maliyetli ve klinik olarak anlamlı bir biyobelirteci olabileceğini düşündürmektedir.
