Enes ÜÇGÜL, Burak MENEKŞE, Burçak ÇAVNAR HELVACI, Bekir UÇAN, Erman ÇAKAL
Gazi Medical Journal - 2026;37(3):363-368
Amaç: Bu çalışmanın amacı, tip 2 diyabet mellituslu (T2DM) erişkinlerde insülin glarjin ve liksisenatid sabit oranlı kombinasyonunun (iGlarLixi) kısa dönem gerçek yaşam etkilerini; glisemik kontrol, vücut ağırlığı, insülin gereksinimi ve Fibrozis-4 (FIB-4) skoru üzerindeki değişimler açısından değerlendirmektir. Yöntemler: Bu retrospektif çalışmada, 1 Ocak ile 1 Nisan 2025 tarihleri arasında iGlarLixi tedavisi başlanan 122 yetişkin hasta tarandı. Ek antidiyabetik tedavi alan 40 hasta ile intolerans veya takip kaybı nedeniyle tedaviyi bırakan 12 hastanın dışlanmasının ardından, 70 hasta nihai analize dahil edildi. Vücut ağırlığı, beden kitle indeksi, HbA1c, günlük insülin dozu ve FIB-4 değerleri başlangıçta ve 3. ayda kaydedildi. Sürekli değişkenler için eşleştirilmiş t-testi veya Wilcoxon işaretli sıralar testi, kategorik değişkenler için ki-kare veya Fisher kesin testi kullanıldı. Bulgular: Medyan yaş 57 yıl olup hastaların %85,7'si kadındı. Medyan başlangıç HbA1c değeri %9,05 ve medyan FIB-4 skoru 0,91 idi. Üçüncü ayda vücut ağırlığı 106,5 kg'dan 104 kg'a (p < 0,001), HbA1c %9,05'ten %8,4'e (p < 0,001) ve günlük insülin dozu 27 U/gün'den 24 U/gün'e (p < 0,001) düştü. FIB-4 skoru da mütevazı ancak istatistiksel olarak anlamlı şekilde azaldı (0,91'den 0,85'e, p = 0,03). iGlarLixi'nin oral tedaviye eklendiği hastalarda vücut ağırlığı, HbA1c ve FIB-4 anlamlı olarak iyileşti (tümü p < 0,03). Bazal insülinden iGlarLixi'ye geçilen hastalarda HbA1c ve insülin dozu azaldı (her ikisi için p < 0,001), vücut ağırlığındaki değişim minimaldi ve FIB-4 değişmedi (p = 0,308). Gastrointestinal yan etkiler olguların %10'unda görüldü, hafif-orta şiddetteydi ve tedavinin kesilmesine yol açmadı. Sonuç: iGlarLixi, kötü kontrollü T2DM'li erişkinlerde glisemik kontrolü iyileştirmiş, insülin gereksinimini azaltmış ve kilo kaybını desteklemiştir. Oral antidiyabetik tedaviye eklendiğinde, iGlarLixi'nin FIB-4 skorunda da mütevazı ancak anlamlı bir azalma ile ilişkili olması, karaciğer açısından potansiyel faydalara işaret etmektedir.
