HATİCE SEYMEN GÜNGÖR, EMİRHAN ALTAY TAMER, ARİF MERT ÇETİNKAYA, MURAT MELENDİZLİ, HİLAL GÜMÜŞ, BİLGE EREN GÜRBÜZ, SELEN BARDAKÇI, MERAL SAYGUN
Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;27(2):142-149
Amaç: Tıp eğitimi süresince, öğrenciler çeşitli aşamalarda kaygı yaratan çok sayıda durumla baş etmek zorunda kalmaktadırlar. Bu çalışmanın amacı bir tıp fakültesi son sınıf öğrencilerinin anksiyete düzeyi ve ilişkili faktörleri incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Bu tanımlayıcı tip araştırmanın evreni, 2023-2024 eğitim döneminde Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi 6. sınıfta eğitim gören 144 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmaya katılmayı kabul eden 106 kişidir, katılım oranı %73,6’dır. Çalışma öncesi kurum izni alınmıştır. Araştırmada, veri kaynağı olarak, Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Bilim İnsanı Koridoru kapsamında dönem üç öğrencileri ve danışman öğretim üyesi tarafından hazırlanan 17 sorudan oluşan anket formu ve öğrencilerin kaygı durumunu değerlendirmek amacı ile Beck Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. SPSS 25.0 istatistik paket programı ile analizler gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların Beck Anksiyete Ölçeği puan ortalamaları 12,31±10,55’tir. Öğrencilerin %57,5’inde anksiyete bulguları saptanmıştır ve çoğu minimal düzeyde anksiyete bulguları göstermektedir. Katılımcıların %84,9’u meslekleri ile ilgili gelecek kaygısı taşıdıklarını belirtmiştir. Kaygı duyan öğrencilerin ölçek puanı, kaygı taşımadığını belirtenlere göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Kaygı duydukları konular içinde, hekimlere yönelik şiddet olaylarının artması ilk sırada yer almaktadır. Diğer kaygı nedenleri ise sırası ile tıpta uzmanlık sınavı, mecburi hizmette göreve başlanacak yer, mesleki bilgi ve becerinin yetersiz hissedilmesi ve ekonomik kaygılardır. Sonuç: Sosyal nedenlere ve tıp eğitimindeki zorluklara bağlı anksiyete tıp öğrencileri arasında yaygındır. Mesleki gelecek kaygısını azaltmak için toplum sağlığına yönelik bilgi ve becerilerle donatılmış, kendine güvenen hekimler yetiştirmek gerekmektedir.
