Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

TIP FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİ İÇİN KARIYER PLANLAMA GEREKLİ MİDİR?

Zuhal Yapıcı Coşkun, Mehmet Koca, Özlem Coşkun, Işıl İrem Budakoğlu

Tıp Eğitimi Dünyası - 2025;24(74):144-152

Department of Obstetrics and Gynecology, Ministry of Health, Ankara Bilkent City Hospital, Ankara, Turkey

 

Özet Amaç: Tıp öğrencilerinin mezun olduktan sonraki gelecekleri sadece uzmanlaşmak istedikleri alanlardaki tercihleri ile değil, bunun yanında meslek hayatlarında izleyecekleri yollar, çalışma ortamı ve koşullarına ilişkin beklentilerini ve kimi durumda da mesleki motivasyon düzeyleride önemli ölçüde kariyer planlamalarını etkilemektedir. Bu çalışmada tıp fakültesi dördüncü sınıf öğrencilerinin kariyer planlama konusundaki farkındalık durumları ve bu bağlamda eğitim ihtiyaçları değerlendirilmektir. Yöntem: Çalışma tanımlayıcı bir çalışma şeklinde yapılmıştır. 333 adet dördüncü sınıf tıp fakültesi öğrencisi kendilerine dağıtılan anketi yüzyüze doldurmuştur . Katılımcılardan ayrıntılı bir literatür taraması ve uzman görüşleri alınarak hazırlanan bir anketi cevaplamaları istenmiştir. Anket içeriği açısından demografik özellikleri, tıp fakültesini seçme nedenlerini, kariyer ve uzmanlık alan tercihlerini, uzmanlık alan seçimini etkileyen faktörleri, kariyer planlama ile ilgili destek alma durumu ve desteğe duyulan ihtiyacı kapsamaktadır. Ayrıca kariyer adaptasyon tepkilerini ölçmek için öğrencilere öğrenci kariyer yapılandırma envanteri uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların kadın / erkek oranı 1.22'di (183/150). Öğrencilerin %94,2'si (312/331) tıpta bir uzmanlık alanı seçmeyi planlamıştır. Seçimler çalışma koşulları, kişisel ilgi, mali kaygılar ve gerekli uzmanlık sınavı puanı gibi faktörlerden etkilenmiştir. Öğrencilerin %75,3'ü kariyer planlama desteğine ihtiyaç duyduklarını ifade ederken, %85,8'i yeterli rehberlik almadıklarını düşünmektedir. Kadın öğrenciler, erkek öğrencilere kıyasla kariyer danışmanlığına daha fazla ihtiyaç duymaktadır. Ayrıca, özellikle kadın öğrenciler arasında cerrahi uzmanlık alanlarına olan ilginin az olduğu gözlemlenmiş ve bu da gelecekte bu alanlarda olası potansiyel bir boşluğa işaret etmiştir. Kariyer yapılandırma anketinin hazırlık aşamasındaki düşük ortalama puanlar (2.59-2.87), konu hakkında desteğe ihtiyaç duyulması açısından değerlendirilme gerekliliğini göstermektedir. Sonuç: Çalışmanın sonucunda, tıp eğitiminde kariyer yapılandırma eğitimi ile mentorluk/ danışmanlık programlarına olan ihtiyaç ortaya konmuştur. Bu yaklaşımlar, öğrencilere doğru ve bilinçli kararlar almalarında önemli ölçüde destek sağlayabilir. Ayrıca, tıp eğitimi için dengeli ve sürdürülebilir politika planlamalarının oluşturulmasında bu durumun göz önünde bulundurulması önem arz etmektedir.