Mehmet Özer, Tuğba Bodur, Nilüfer Emre
Tıp Eğitimi Dünyası - 2026;25(75):169-176
Giriş: Hastanın hekim-hasta ilişkisini değerlendirmesinde hastanın hekimin sosyal iletişim becerilerine olan güveni, hastanın hekiminin yeterliliğine olan güveninden daha büyük bir etkiye sahiptir. Bu da hasta-hekim ilişkisinin birçok açıdan geliştirilmesi konusunu gündeme getirmektedir. Amaç: Tıp fakültesi öğrencilerinin iletişim becerilerini öğrenmeye yönelik tutumlarının ve bu tutumları etkileyen sosyo-demografik özelliklerin değerlendirilmesidir. Yöntem: Araştırmamız tanımlayıcı kesitsel tipte bir çalışmadır. Literatür taranarak oluşturulan anket formu ve iletişim becerileri tutum ölçeği (CSAS), Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerine online olarak uygulanmıştır. Örneklem seçilmemiş olup evrenin tümüne ulaşılması hedeflenmiştir. Araştırma evreni 1505 kişi olup. 457 kişi (%30.3) araştırmamıza katılmayı kabul etmiştir. Bulgular: Araştırmamızda iletişim becerileri tutum ölçeği (CSAS) ne göre kadınların erkeklere göre, 3. ve 4. sınıfların 5. sınıflara göre, öğrencilerin ailesinin geliri giderinden fazla olana göre, iletişim becerileri ile ilgili ders alan öğrencilerin almayana göre ve annesinin eğitim durumu lise ve altı olanların üniversite ve üstü olanlara göre Pozitif Tutum Ölçeği (PAS) puanları daha yüksek bulunmuş olup fark istatistiksel olarak anlamlıdır. Yurtta yaşayan öğrencilerin Negatif Tutum Ölçeği (NAS) puanları daha yüksek saptanmış olup, istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır. Sonuç: Araştırmamızda genel olarak iletişim becerileri konusunda tutumlarını etkileyebilecek birçok faktör değerlendirilmiş olup; eğitim ortamlarındaki ilişkili faktörleri keşfetmek için daha fazla geniş çaplı çalışmalar yapılmasına ihtiyaç vardır. Olumlu tutumların yanında öğrenciler arasındaki olumsuz tutumlar da dikkate alınmalı ve tıp eğitiminde iletişim becerileri ile ilgili derslere olabildiğince daha fazla yer verilmelidir.
