TİP II BAZİLER İNVAJİNASYONDA ODONTOİD RETROFLEKSİYON AÇISI VE POSTERİOR BAZİON-C2 ÇİZGİSİNİN TANISAL PERFORMANSI VE TEKRARLANABİLİRLİĞİ

Mehmet Bilgin ESER, Begumhan BAYSAL

Medeniyet Medical Journal - 2026;41(2):118-124

Izmir Democracy University, Buca Seyfi Demirsoy Training and Research Hospital, Department of Radiology, İzmir, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışmanın amacı, tip II baziler invajinasyonlu (BI) erişkin hastalarda odontoid retrofleksiyon açısı (ORA) ve posterior bazion-C2 (pB-C2) çizgisinin tanısal performansını ve gözlemciler arası tekrarlanabilirliğini değerlendirmek ve bu ölçümleri odontoid apeks-Chamberlain çizgisi mesafesi (OA-CL) ile karşılaştırmaktır. Yöntemler: Bu retrospektif tanısal doğruluk çalışmasına, Ocak 2015-Eylül 2021 tarihleri arasında kraniyal manyetik rezonans görüntüleme yapılan tip II BI tanılı erişkin hastalar ve yaş ile cinsiyet açısından eşleştirilmiş kontrol grubu dahil edildi. Ölçümler, grup bilgisinden kör iki gözlemci tarafından orta hat sagittal görüntüler üzerinden yapıldı. ORA ve pB-C2 indeks testler olarak değerlendirilirken, OA-CL referans standart olarak kullanıldı. Gözlemciler arası uyum sınıf içi korelasyon katsayısı (ICC) ile değerlendirildi. Gruplar Student's t-testi ile karşılaştırıldı ve tanısal performans ROC analizi ile incelendi. Bulgular: Çalışmaya 33 BI hastası ve 34 kontrol dahil edildi. OA-CL mükemmel tekrarlanabilirlik gösterirken (ICC=0,98), ORA orta düzeyde (ICC=0,69) ve pB-C2 iyi uyum gösterdi (ICC=0,82). ORA hasta grubunda anlamlı olarak daha düşük, pB-C2 ise daha yüksekti (p<0,001). ROC analizinde ORA için eğri altı alan (EAA) 0,79 ve pB-C2 için EAA 0,77 olarak hesaplandı. Sonuçlar: ORA ve pB-C2 ölçümleri tip II BI hastalarda kontrol grubuna göre anlamlı farklılıklar göstermesine rağmen, her iki parametre de sınırlı tekrarlanabilirlik ve orta düzey tanısal performans sergilemektedir. Bu ölçümler, baziler invajinasyon tanısında birincil belirteçler yerine tamamlayıcı morfometrik göstergeler olarak değerlendirilmelidir.