Aysel Burcu İbili, Özlem Sürel Karabilgin Öztürkçü, Emin İbili, Orçun Valerian Çetin
Tıp Eğitimi Dünyası - 2026;25(75):66-76
Amaç: Bu çalışmanın amacı, eğitici akran ve eğitim alan akran tıp öğrencilerinin akran eğitimine ilişkin deneyimlerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu deneyimleri kapsamlı bir şekilde değerlendirmek amacıyla karma yöntem tasarımı kullanılmıştır. Katılımcılar Uşak Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin üçüncü sınıf ve altıncı sınıf öğrencilerinden oluşmuştur. Üçüncü sınıf öğrencileri eğitim alan akran, altıncı sınıf öğrencileri ise eğitici akran olarak katılmıştır. Her iki gruptan nicel veriler araştırmacılar tarafından hazırlanan anketlerle toplanmıştır. Eğitim sonunda eğitici akranlarla odak grup görüşme yapılarak nitel veriler alınmıştır. Nicel veriler, öğrencilerin akran eğitiminin klinik yeterlilikleri, iletişim becerileri ve öğrenim deneyimleri üzerindeki etkileri hakkındaki algılarını incelemiştir. Nitel veriler, akran eğitimine ilişkin güçlü ve zayıf yönlerin daha ayrıntılı bir şekilde elde edilmesi amacıyla toplanmıştır. Nicel veriler, tanımlayıcı ve çıkarımsal istatistikler elde etmek için SPSS yazılımı ile analiz edilmiştir; nitel veriler ise tematik analiz ile MAXQDA programı kullanılarak incelenmiştir. Bulgular: Sonuçlar, akran eğitiminin öğrencilerin klinik becerilerinin gelişimine önemli katkılar sağladığını, öğrenme sorumluluğu ve özgüven düzeylerini artırdığını göstermiştir. Eğitim alan akranlar, akranlarından öğrendikleri uygulamalarda daha rahat hissettiklerini ve klinik becerileri daha kolay içselleştirdiklerini belirtmiştir. Eğitici akranlar ise öğretme sürecinin kendi öğrenmelerini pekiştirdiğini, rehberlik, iletişim ve profesyonel sorumluluk becerilerinin güçlendiğini ifade etmiştir. Bununla birlikte, bazı öğrenciler süreçte yeterli katılım göstermemiş, ayrıca eğitici akranlar uygulamaya yönelik hazırlık sürecinde daha fazla yönlendirici eğitim ve materyal desteği talep etmiştir. Sonuç: Bulgular, yapılandırılmış ve desteklenen akran eğitimi programlarının tıp eğitiminde bilişsel ve psikomotor beceri gelişimi açısından önemli katkılar sunduğunu göstermektedir. Tıp fakültelerinde akran eğitimi uygulamalarının standartlaştırılması, eğitici akranlara yönelik mentorluk temelli eğitim programlarının geliştirilmesi ve bu modelin uzun vadeli etkilerini değerlendiren çalışmalara ağırlık verilmesi önerilmektedir.
