DENİZ NART, YEŞİM ERTAN, ASUMAN ARGON, MURAT SEZAK, ALİ VERAL, ÖZER MAKAY, İREM PAKER, MÜGE TUNÇYÜREK
Türk Patoloji Dergisi - 2010;26(1):48-54
Amaç: Tiroid nodüllerinin tanısında ince iğne aspirasyon sitolojisiİİAS doğru, ucuz ve spesifik bir ilk tanı yöntemidir. Ancak, yetersiz ve kuşkulu tanı alan olgular problem yaratmaktadır. Bu olgularda gereksiz bir geniş cerrahi girişimin önlenmesi için genellikle intraoperatif tanı yöntemi uygulanmaktadır. Çalışmamızda, tiroid nodüllerinin tanısında İİAS ve intraoperatif tanı yöntemi uygulamanın duyarlılık, özgüllük ve tanısal doğruluğunun değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, İİAS, intraoperatif tanı ve ameliyat materyalleri olan 291 olgu alındı. Bulgular: İki yüz doksan bir İİAS olgusunun 213‘ü benign, 31‘i kuşkulu, 25‘i malign ve 22‘si yetersiz idi. İİAS‘nin duyarlılık, özgüllük, tahmini pozitif değeri, tahmini negatif değeri ve tanısal doğruluk oranı sırasıyla %43, %68, %80, %72 ve %73 idi. Yanlış pozitif sonuç hiç yoktu. İntraoperatif tanı yöntemi uygulanan 291 olgunun 186‘sı benign, 67‘si malign olarak değerlendirildi. 38 olguda tanı parafin kesitlerde verildi. Bu olguların 21‘i histolojik olarak malign tanısı aldı. Yanlış pozitif sonuç sadece bir olguda saptandı. İntraoperatif tanının duyarlılık, özgüllük, tahmini pozitif değeri, tahmini negatif değeri ve tanısal doğruluk oranı sırasıyla %76, %82, %82.8, %85 ve %84,5 olarak bulundu. Sonuç: İİAS, cerrahiye gidecek olguların seçiminde duyarlı bir ilk basamak tanı yöntemidir. İntraoperatif tanı yönteminin kullanımı ise kuşkulu ve malign sitoloji tanısı alan olguların operasyon şekline kararda, spesifik ve tamamlayıcı bir uygulamadır.
