Büşra Şirin AHISHA
İstanbul Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi - 2025;10(29):7-15
Amaç: Bu araştırmanın amacı, toplum içi ambule olabilen inmeli hastalarda denge güven düzeyi ile klinik ve demografik özelliklerin ilişkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel klinik çalışmada, toplum içinde ambule olabilen, en az 6 ay önce inme geçirmiş 20 hastanın denge güven düzeyi değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında hastaların yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi (VKİ), medeni durum, çalışma durumu gibi demografik verileri kaydedildi. Geçirilmiş serebrovasküler olay sayısı, paralitik taraf, inme sonrası düşme ve kırık öyküsü, lezyon yeri, dominant el gibi hastalığa spesifik özellikleri sorgulandı. Brunnstrom motor evrelemesi ile mevcut fonksiyonel durumu belirlendi. Aktiviteye Özgü Denge Güven Ölçeği (ABC) kısa versiyonu kullanılarak denge güven durumları incelendi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 61.55 +/-9.67 olup kadın ve erkek sayısı eşitti. Denge güveni hastaların %65'inde düşük, %30'unda orta düzeyde idi. İnme sonrası düşme (p=0,008) ve kırık öyküsü (p=0,026) olan hastalarda denge güven skorları istatistiksel olarak daha düşük bulundu. Brunnstrom motor evresi, alt (p=0,001) ve üst ekstremite (p=0,046) fonksiyonel düzeyi arttıkça hastaların denge güven düzeyi de artmakta idi. Denge güveni ile yaş, cinsiyet, VKİ, paralitik taraf, inme süresi, etyoloji, lezyon yeri ile düşme korkusu arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Sonuç: Çalışmanın sonuçları, inme geçiren hastaların büyük çoğunluğunun düşük ve orta düzeyde denge güvenine sahip olduğunu ortaya koymuştur. Denge güveni ile alt ve üst ekstremite fonksiyonel düzeyi arasında negatif, düşme ve kırık öyküsü arasında ise pozitif bir ilişki bulunmuştur. İnmeli hastalarda denge güvenini geliştirecek rehabilitasyon programları önem taşımaktadır.
