RECEP DEMİRHAN, GÖKHAN TEMİZ, KAAN GİDEROĞLU, EMRE GÜVERCİN, ENGİN ERSİN ŞİMŞEK, GAYE TAYLAN FLİNTE, KADİR BURAK ÖZER
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2016;27(2):97-102
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmada multidisipliner yaklaşımla toraks duvarı tümörü nedeniyle rezeksiyon ve onarım yapılan hastaların geriye dönük olarak incelenerek bir rekonstrüksiyon algoritması oluşturulması planlandı. YÖNTEM ve GEREÇLER: Hastanemizde 2006-2014 yılları arasında toraks duvarı tümörü nedeniyle ameliyat edilen 45 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, tümörün primer veya nüks tümör olup olmadığı, lokalizasyonu, rezeksiyon sonrası oluşan defekt boyutları, kot rezeksiyonu yapılıp yapılmadığı, iskelet rekonstrüksiyon yöntemi, yumuşak doku onarımının hangi fleple yapıldığı, hastaların dosyalarından geriye dönük olarak tarandı. BULGULAR: Onarılan en büyük defekt 325 cm2, en küçük defek 36 cm2 idi. Olguların %54’ünde titanyum mesh %32’sinde ise prolen mesh kullanıldığı saptandı. Yumuşak doku onarımında ise pektoralis majör kite flap (n=14), latissimus dorsi kas-kas deri flebi (n=12), latisimus kas deri flebi ile kombine pektoral kite flep (n=5), vertikal rektus abdominus kas deri flebi (n=6), omentum flebi (n=3), transvers rektus abdominus kas deri flebi (n=3), serbest anterolateral uyluk flebi (n=2) ve lokal rotasyon flebi (n=1) kullanıldığı tespit edildi. TARTIŞMA ve SONUÇ: Elde edilen veriler ışığında iskelet ve yumuşak doku rekonstrüksiyonu için algoritmalar oluşturuldu.
