DİLEK KESKİN, SERDAR HAN, HATİCE BODUR, ÜNAL SAKINCI
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2006;9(2):57-62
Amaç: Bu çalışmanın amacı Torasik Çıkış Sendromu (TÇS) tanısıyla bir cerrahi kliniğinde opere edilen ve rehabilitasyon kliniği konsültasyonu ile izlenen 25 hastanın rutin klinik seyir içinde bir kesitteki klinik durumlarının saptanmasıdır. Hastalar ve yöntem: Göğüs Cerrahisi Bölümünde TÇS tanısıyla 1999-2005 yılları arasında opere edilip takipleri devam eden 25 hastanın dosya kayıt sistemi retrospektif olarak incelendi. Hastaların son klinik durumları fizik muayene ile belirlendi. Omuz eklem hareket açıklığı gonyometri ile ölçüldü. Adson, Roos Testleri ve üst ekstremite nörolojik muayenesi yapıldı. Hastanın operasyon sonucunu subjektif olarak değerlendirmesi operasyon başarısı için temel sonuç paremetresi olarak kabul edildi. Semptomların tam veya tama yakın düzelmesi iyi, semptomların kısmen azalması orta, semptomların aynı kalması veya kötüleşmesi, kötü olarak değerlendirildi. Sonuç: Çalışmaya yaş ortalamaları 30.53 ± 10.03 yıl olan 17 kadın, 8 erkek hasta alındı. Operasyon sonrası ortalama takip süresi ortalaması 28.8 ± 7.7 ay, ortalama işe dönüş süresi 27.5 ± 4.5 gün idi. Hastaların 23'ünde (% 92) Adson ve Roos Testleri pozitifti. Yirmi iki (% 88) hastada C8-T1 dermatomlarında parestezi mevcuttu. Hastaların operasyon sonrası durumlarının subjektif değerlendirmesinde 21 hastanın (% 84) durumu iyi, 3 hastanın (% 12) orta, 1 (% 4) hastanın ise kötü idi. Sonuç olarak; TÇS operasyonu öncesi ve sonrasında FTR kliniği ile konsülte edilerek izlenen bir hasta grubunda bir kesitteki hastaların subjektif yakınmalarında dikkat çekici klinik iyilik gözlendi. Rehabilitasyon kliniğinde konservatif destek ile takip edilen hastalar içinden seçilerek opere edilen vakalarda klinik iyileşmenin belirlenmesi için ileri çalışmalar ve standart kayıtlı anterospektif araştırmalar yapılmasını öneriyoruz.
