Serdar AKYEL, Mehdi KARASU, Zeki ÇETİNKAYA, Çetin MİRZAOĞLU, Mehmet Ali GELEN, İsmail POLAT, Özkan YAVÇİN, Aykut BULU, Mehmet Ali KOBAT
MN Kardiyoloji Dergisi - 2026;33(3):114-121
Amaç: Transkateter aort kapak implantasyonu (TAVİ), ileri yaşta ve ciddi aort darlığı bulunan hastalar için alternatif bir tedavi seçeneği olarak öne çıkmaktadır ve bu hasta grubunda iletim bozuklukları sıklıkla eşlik etmektedir. Olası iletim anormalliklerinin öngörülebilmesi, kalıcı sol dal bloğu (SDB) gelişimi ve erken dönemde kalıcı kalp pili (KKP) gereksiniminin tahmini açısından kapsamlı değerlendirmeleri gerekli kılmaktadır. Uzamış ventriküler aktivasyon zamanı (VAZ), ileti sistemi bozuklukları ile ilişkilendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, TAVİ öncesi VAZ ile kalıcı KKP implantasyonu gereksinimi ve TAVİ sonrası erken dönemde yeni gelişen SDB arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu geriye dönük çalışmaya TAVİ uygulanan 78 hasta dahil edildi. Ventriküler aktivasyon zamanı (VAZ), 12 derivasyonlu elektrokardiyogramda milisaniye cinsinden ölçüldü ve Q dalgasının başlangıcından R dalgasının tepe noktasına kadar olan sürenin (QR aralığı) ortalaması olarak tanımlandı. Hastalar, işlem sonrası SDB gelişenler ve işlem sonrası normal sinüs ritmini (NSR) sürdürenler olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bulgular: İşlem sonrası SDB gelişen grupta, TAVİ öncesi VAZ süresi NSR grubuna kıyasla anlamlı derecede daha uzundu (58,6 +/- 3,0 vs. 53,8 +/- 5,1; p<0,01). TAVİ öncesi VAZ süresi, hem işlem sonrası SDB gelişimi hem de sonrasında kalıcı KKP gereksinimi ile anlamlı korelasyon gösterdi (R: 0,430, p<0,01; R: 0,325, p<0,01). Sonuç: Bu çalışma, TAVİ uygulanan hastalarda işlem öncesi ventriküler aktivasyon zamanının bağımsız bir öngördürücü olduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle VAZ, SDB gelişimi ve bunu takiben kalıcı kalp pili implantasyonu gereksiniminin öngörülmesinde değerli bir belirteç olarak kullanılabilir.
