LAN ROBERTS, TİM COATS, HUNT BEVERLY, SHAKUR HALEEMA
Neurological Sciences and Neurophysiology - 2005;22(2):231-234
Ölüm nedeni, HIV/AIDS dışında 5 ila 45 yaş arası kişiler için travma ikincil sıradadır. Her yıl, dünya çapında, üç milyondan fazla kişi travma nedeniyle, çoğu hastaneye ulaştıktan sonra ölmektedir. Hastaneye ulaşabilen travma hastaları için kanama en yaygın ölüm nedenidir. Santral sinir sistemi yaralanmaları ve çok-organlı yetmezlik tablosu diğer en sık karşılaşılandır, ve her iki durumda da aşırı kanama olayı kötüleştirir. Sistemik anti-fibrinolitik ajanlar büyük cerrahilerde fibrinolizisi önlemede ve böylece kan kaybını azaltmada yaygın olarak kullanılmaktadır. Son yıllarda antifibrinolitik ajanlarla (özellikle aprotinin ve traksenamik asit)yapılan randomize kontrollü bir gözden geçirmede 8580 randomize hastadan seçilmiş cerrahi hastaların 89'unda denenmiştir (74'ü kardiak, 8'i ortopedik, 4'ü karaciğer ve üçü vasküler cerrahi). Sonuçlar göstermiştir ki, bu tedaviler transfüzyon gereksinimini üçte bir oranında düşürmüştür, transfüzyon başına volümü bir ünite düşürmüş ve kanamayı kontrol amacı ile yapılacak ileri cerrahi girişimleri yarıya düşürmüştür. Bu farklılıklar önemli ölçüde istatistiksel değere sahiptir. İstatistiksel olarak önemli bulunmamasına karşın anti-fibrinolitik tedavi alan grupta ölüm riskinde de bir azalma (RR=0,85: %95CI 0.63 - 1.14) saptanmıştır. CRASH 2 denemesi anti-fibrinolitik ajan traksenamik asidin erken verilmesinin ölüm riskine, vasküler olaylara ve transfüzyona olan etkisini araştıracak uluslararası, geniş, plasebo kontrollü bir deneme olacaktır.
