HATİCE RESORLU, TACİSER KAYA, REZZAN GÜNAYDIN, ALTINAY GÖKSEL KARATEPE
The Anatolian Journal of Clinical Investigation - 2015;9(4):182-188
Çalışmamızın amacı Tümör nekroz faktör-alfa (TNF-α) blokerleriyle tedavi edilen ankilozan spondilit (AS) ve romatoid artritli (RA) olgularda 24 ay süresince hastalığın klinik aktivitesini izlemek, tedaviye yanıtı değerlendirmek ve tedavinin yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini belirlemektir. İlaveten bu süreçte gelişen yan etki profili ve sıklığını belirlenmesi ve değiştirme kararı alınan olguların değerlendirilmesi de hedeflenmektedir. Çalışmaya 17 AS ve 8 RA hastası alındı. Yirmidört ay süresince takip edilen hastaların 0., 3., 6., 12., 18. ve 24. aylarda değerlendirmesi yapıldı. AS hastalarında Assessment of Spondyloarthritis International Society (ASAS)’ın önerdiği değerlendirme parametreleri ve yanıt kriterleri, RA hastalarında American College of Rheumatology (ACR) hastalık aktivitesi ölçüm ve tedaviye yanıt kriterleri kullanılarak olgu izlemi yapıldı. Özürlülük ve yaşam kalitesi değerlendirmesinde sağlık değerlendirim anketi (Health Assessment Questionnaire-HAQ) ve kısa form- 36 (SF-36) kullanıldı. Tedavi periyodu boyunca gözlenen yan etkiler kaydedildi. Bu çalışmaya 8 RA’lı (7 kadın,1 erkek), 17 AS’li (4 kadın, 13 erkek) hasta alındı. Ortalama hastalık süresi AS’li ve RA’lı hastalar için sırasıyla 121.41±92.67 ay ve 162.50±131.91 aydı. AS ve RA hastalarına uygulanan anti TNF tedavi ile hastalık aktivitesinde, yaşam kalitesinde ve özürlülük durumunda değişen derecelerde düzelmeler gözlenmiştir. Özellikle hastanın kendisi tarafından değerlendirilen ölçeklerde iyileşme daha belirgindir. Ancak tedavinin seyri boyunca zaman zaman alevlenmelere rastlanmış olup bazı hastalarda switch gereği doğmuştur. Hastalığı erken dönemde olan ve başlangıçtaki fonksiyonel durumu daha iyi olan hastaların tedaviye daha iyi yanıt verdiği tespit edidi. Hastalarda ciddi enfeksiyon, tüberküloz veya diğer ciddi yan etkiler gözlenmedi. Bu çalışmada TNF-α bloker tedavisinin AS ve RA’lı hastalarda hastalık aktivitesinin baskılanmasında etkin olduğu gözlenmiştir. Aynı zamanda yaşam kalitesi ve özürlülük durumunda iyileşme gözlenirken; ciddi yan etkiye rastlanmamıştır.
