Erdinç ACAR, Tevfik Onur ÖZDEMİR, Mustafa Yasin HATİPOĞLU, Yener YOĞUN, Hasan Emre ÖZSOY, Mehmet YILMAZ, Simel KENDİR
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası - 2026;79(2):226-231
Amaç: Palmaris Longus (PL) tendonu, tendon rekonstrüksiyonlarında sık kullanılan bir otogrefttir; ancak anatomik uzunluğunun tutarlılığı halen tartışmalıdır. Bu çalışmanın amacı, Türk kadavra popülasyonunda PL tendonunun morfometrik özelliklerini değerlendirmek ve gecikmiş fleksör ve ekstansör tendon rekonstrüksiyonları için klinik olarak kritik kabul edilen 120 mm (12 cm) greft uzunluğu eşiğini güvenilir biçimde karşılayıp karşılamadığını belirlemektir. Yöntemler: Bu morfometrik çalışmaya 20 erişkin kadavranın üst ekstremitesi dâhil edildi. PL tendonunun ve kas karnının uzunlukları ölçüldü. Tendon yeterliliği, önceden tanımlanmış minimum 120 mm greft uzunluğu referans değeriyle tek örneklem t-testi kullanılarak değerlendirildi. Kas karnı uzunluğu ile tendon uzunluğu arasındaki ilişki Pearson korelasyon analizi ile incelendi. Bulgular: Ortalama PL tendon uzunluğu 147,58 +/- 5,49 mm (aralık: 136,53-155,49 mm) olup, tüm örneklerin (%100) 120 mm eşiğini aştığı saptandı. Ortalama tendon uzunluğu, referans değerden anlamlı derecede daha yüksek bulundu (p < 0,001) ve etki büyüklüğü çok yüksek düzeydeydi (Cohen's d = 5,03). Ortalama kas karnı uzunluğu 122,54 +/- 5,02 mm olarak ölçüldü. Kas karnı uzunluğu ile tendon uzunluğu arasında anlamlı bir korelasyon saptanmadı (r = 0,010; p = 0,968). Sonuç: Bu kadavra serisinde Palmaris Longus tendonu, 12 cm'ye kadar greft gerektiren standart tendon greftleme işlemleri için tutarlı biçimde yeterli uzunluk sağlamaktadır. Bununla birlikte, kas karnı boyutu ile tendon uzunluğu arasında ilişki bulunmaması, yüzey anatomisinin greft yeterliliğini öngörmede güvenilir olmadığını göstermektedir. Greft uzunluğunun kritik olduğu durumlarda, objektif preoperatif görüntüleme yöntemlerinin değerlendirilmesi önerilir.
