Serpil DOĞAN, Adem DOĞANER
Cukurova Medical Journal - 2026;51(2):429-439
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 2021 -2024 yılları arasında Kahramanmaraş'ta bir çocuk hastanes inde akut gastroenterit tanısı alan çocuklarda rotavirüs enfeksiyonu prevalansını retrospektif olarak araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2021 ile Aralık 2024 tarihleri arasında akut gastroenterit şikâyeti ile başvuran toplam 8.003 çocuk retrospektif olar ak değerlendirildi. Rotavirüs gastroenteritinin sıklığı yaş, cinsiyet ve mevsimsel dağılıma göre analiz edildi. Bulgular: Dört yıllık çalışma döneminde (2021-2024), değerlendirilen 8.003 dışkı örneğinin 1.005'inde (%12,6) rotavirüs antijen pozitifliği sap tandı. Yıllık pozitiflik oranları 2021'de % 9,30 iken 2022'de % 11,98 ve 2023'te %17,42'ye yükseldi, 2024'te ise % 10,77'y e düşerek yıllar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlendi. En yüksek pozitiflik oranı 13-24 aylık bebeklerde (%14,86) görüldü, cinsiyete göre anlamlı fark saptanmadı. Aylık dağılımda Şubat (% 28,27), Mart (% 19,86) ve Nisan (%17,42) aylarında pikler görülürken, Haziran -Ağustos aylarında en düşük oranlar gözlendi. Mevsimsel olarak en fazla pozitif vaka ilkbahar (% 15,52) ve kış (%17,71) döneminde gözlendi. Lojistik regresyon analizine göre, rotavirüs pozitifliği yıl, ay, yaş grubu ve hastane birimi ile anlamlı ilişkilidir, cinsiyet ise bağımsız bir belirleyici değildir. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, rotavirüsün özellikle yaşamı n ilk iki yılında akut gastroenteritin önemli bir nedeni olduğunu ve kış ile ilkbahar aylarında belirgin artış göstermesinin bu dönemlerde rutin tanısal testlerin düşünülmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
